GREEN MOTHERLAND

2011-10-06T18:48:00.002+03:30

سلام بر یکان یکان دوستان جان
خیلی وقته که از خودمون درفشانی نکردیم..........البت درفشانی ما چه دردی از کسی دوا میکند وقتی هر دم یک تن پیدا میرود که یک دری از خود بفشاند که گره از کاراین خلق مسلمان و نامسلمان بدراند و گشایش در کارشان اندازد و مدیریتی مبسوط بر پهنه این جهان خاکی از خود حاکم گرداند
دیر زمانیست که اندر کارهای بیخود و باخود روزمره آنچنان غرق شده ایم که شبها دور از جان مبارکتان، جنازه مان به ساحل بستر کشانیده میشود تا سحرگاهان که باز چشم بگشاییم و روزی دگر آغاز کنیم...
اخبارو وقایع الاتفاقیه زیادی در این دیرزمان بر ما گذشته است که اینک مجال سخن گفتن نیست... باشد که در وقتی فراخ مهمانتان شویم ...از ماجراهای در فشانی دوباره دکتر جان گرفته تا اختلاسهای میلیاردی که هر دم بیشترو بیشتر میگردند... البته زانجا که مقام مبارک عظما فرمودند کش ندهیمش ما هم چون در این مقال نمیگنجد زیادی کشش نمیدهیم که مبادا کش آن در برود و به جایی اصابت نماید و بعضی ها دردشان بگیرد...
فقط خداوکیلی من موندم توی کار خدا... شاید هم این عقل ناقص ما نمیرسد که حفظ و نگهداشتن عناصر ماقبل تاریخ مهمتر است یا این متفکران و اندیشمندان و مبتکران.....حکما" آن اولی مهمتر است که در یک روز شاهد شادروان شدن دو تن شدیم که البته دومی در هیاهوی اولی کاملا" گم شد... استیو جابز معروف رو که همه میشناسن و نیازی هم به معرفی بنده نداره و دومی هم دکتر مهرداد مشایخی جامعه شناس و پژوهشگر و استاد ایرانی دانشگاه جورج تاون آمریکا بود که اتفاقا" هردو هم براثر سرطان لوزالمعده درگذشتند....
فکر میکنم دیگه زیادی روده درازی فرمودم!!! همان به که برویم یه خواب مبسوطی بنماییم که تا سحرگاه دیری نماندست.
شب همتون پرتقالی

2011-03-21T16:47:00.003+03:30

مبارک باد نوروز پارسی

از زمانی که آخرین خطوط را بر پیکره این وب نوشت بنشاندم مدتی بس زیاد گذران نموده ولی در این لحظات آخر سال یک هزارو سیصدو هشتاد و نه بر آن شدم تا سطوری چند بر این صفحه بنشانم و نرم نرمک اینک میرسد بهار!
امسال هم با همه خوبیها و بدیهاش، همه سختیها و سادگیاش، همه غمها و شادیاش داره میره که توی صندوقچه خاطرات آروم بگیره...
این ساعتها و دقایق آخر سال هشتاد و نه هم یواش یواش در حالی پیاده روی زمان رو طی میکنند که دهه هشتاد تموم میشه و دهه نود در نقطه صفر قرار می گیره...

حدودا" یکسال نیم از جلای وطن میگذرد... یکسال و نیمی که دور از همراهان همیشگی گذشت...و امسال برای دومین سال پیاپی سر سفره هفت سین خانواده نیستمو فرقش با پارسال هم در اینه که امسال در منزل خودمون میخواییم سال رو تحویل کنیم ... با کلی کش و قوس و اینا و در حالیکه یک سین از سین هامون کم بود سفره رو چیدیم و میریم منتظر تحویل سال بشیم...

توی سال که گذشت اتفاقات زیادی بر ما گذران کردند که چشم و گوش مارا باز کردند و بس تجربه اندوختیم ! تجربه هایی بس گرانبها که تا خودت تجربشون نکنی ممکنه هیچ وقت نبفهمی!!!

وقتی توی غربت باشی دوستان اطرافت خانواده ات رو تشکیل میدن ...سال گذشته با دوستان جدیدی آشنا شدیم از جمله جناب نبضگیر که ماجراهای آن پیشتر نگاشته شده بودند! دوستانی ازقبل با ما همراه بودند و دم به دم و لحظه به لحظه با آنان سپری شد... دوستانی هم از جمع ما جدا شدند و به جاهای دیگه رفتن... و در پایان اونایی که بودن و دیگه نخواستن با ما باشن ... امیدوارم که همشون هرجا که هستند سلامت و موفق باشن...اونایی هم که به دلیلی از ما رنجیدن امیدواریم که این دم دمای آخر سال هشتاد و نه که دارن خونه هاشونو میتکونن یه حالی هم به خونه دلشون بدن و اون قسمتهای بد قصه مارو فرمت کنن...

از بقیه چیزا دیگه میگذریم تا برسیم به زلزله و سونامی اخیر که ژاپن را درنوردید و بحرانی جدی برای این کشور ایجاد کرد ولی با این وجود امیدوارم که آرامش به خانه های آنان هم باز گردد...

پارسال یه دعا کردیم که معجونی از چند تا دعا بود امسال بازم همونارو میگیم و آرزو میکنیم در سال جدید تنتان هماره سالم باشد و دلتان دور از غم، خانه هایتان هماره دارای آرامش، هیچ نان اوری دست خالی به خانه وانگردد هیچ مادری فرزندش ، هیچ زنی شوهرش را و هیچ فرزندی پدر و مادرش را به دور از خود نبیند ،هیچ عاشقی از عشقش دورنماند هیچ رودی ؛ رودخانه ای ؛ ابشاری ؛ گلی گیاهی نخشکد و آرزو میکنم که کهن دیارم سبز سبز سبز بماند جاودان تا ابد

ما دیگه یواش یواش بریم یه چرتی بزنیم تا موقع سال تحویل خواب نمونیم!!!

پس نویس یکم: عیدتون پیش پیش مبارک ।سر سفره هفت سین ، موقع تحویل سال یه یادی هم از ما بکنین!!! ثواب داره!!!
پس نویس دوم: اینم عکس سفره هفت سین امسال ما!!! برین ببینین گل پسر چه کرده!!!
قربون همتون

دوستون دارم

بوس

2011-01-23T18:57:00.008+03:30

کشک بادمجون!!!

سلام به همگی
قرار بود این پست هفته پیش نوشته بشه ولی خوب چه کنیم دیگه باز دوباره یه کم وقت کم آوردیم!!!
امشبم در حین درست کردن شام گفتیم دم رو غنیمت شماریم و چند خطی بنویسیم! اگر مثل بنده ترجیح میدین که یه کمی غذاتون کم روغن باشه و چرب و چیل نخورین و همچنین از نظرزمانی در مضیقه هستین پست امشب رو با ما باشین! امشب توی راه که میومدیم بساط کشک بادمجان را ابتیاع فرمودیم که امشب یک کشک بامجان مبسوط به همراه پیاز بزنیم در بدن حالش را ببریم!!!
اول از همه بادمجان ها پوست کنده خرد میکنیم و در قابلمه میریزیمو به آن قدری آب به علاوه میزان کافی از هرگونه ادویه من جمله نمک و فلفل و زردچوبه اضافه مینماییم و به روی اجاق میگذاریم تا آبش جوش بیاید. بعد از آن پیاز را خرد میکنیم ودر تابه سرخ مینماییم. تا اینا آماده بشن بریم سر پست امشب یا هفته پیشمون!!!
هفته پیش یکشنبه شب که دم دمای ساعت نه خسته و کوفته و درب و داغون از آزمایشاتی که هیچ کدومش جوابای درستو حسابی نداشت، شال و کلاه کرده بودم برم خونه یاد این جمله که یادم نیست مال انیشپتین بود با ادیسون که گفته بود بعد صد بار آزمایش ناموفق نگفتم صد بار شکست خوردم بلکه گفتم صد راه جدید یافتم که به جواب نرسید، افتادم!!!همینجوری داشتم فکر میکردم هنوز تا صد تا خیلی مونده بعدشم خدارو چه دیدی شاید این وسطا ما هم چیزی کشف کردیم!!! توی همین حال و هوا بودیم که رسیدیم به ایستگاه اتوبوس و چشممان به جمال چارده پونزده تا هموطن روشن گردید که اگردر داخل اتوبوس دو سه تا مالایی و چینی نمیبودن به واقع توهم میزدم که الان توی ایرانم!!! نمیدونم باید خوشحال باشیم از دیدن این همه ایرانی یا ناراحت از اینکه کلی از ایرانیا دارن میرن به کشورهای دیگه و خیلی از اونایی هم که موندن اندر عوالم سفر به دیگر سو هستن!

حالا احتمالا" آب داخل قابلمه جوش آمده و بادمجانها قدری نرم گردیده پس کشک را هم به آن می افزاییم تا با هم دیگر بپزن!

تیم افشین خان قطبی هم باخت و بازم دست ما به هیچی نرسید!!! فقط من موندم توی این انتخاب اسم شاهزده های پارسی!!! که چطور تا دیروز اسم شاه و شاهزاده میومد فحش و بدو بیراه نثارشان میشد یا هرچی از دوران پادشاهی ایران زمین باقی بود کم کم داره از خاطرات محو میشه بعد میان به بازیکنان تیم ملی لقب شاهزاده های پارسی میدن!!! فکر کن! امشب قصد نداریم بحث فوتبالی راه بندازیم ولی یه دو سه تا مطلب لازم بود عرض کنم راجع به انتقاداتی که از تیم ملی شد: اول اینکه گفتن که این افشین خان امپراطور وعده هاست ! اصلا" قصد ندارم ازش دفاع کنم ولی به نظرمن اون تلاش کرد که این مفهوم بردن را با مثبت اندیشیش به تیم القا کنه و اصلا کار بدی که نکرد هیچ خیلی هم کار خوبی کرد که هی وعده برد داد تا همه باورشون بشه که میتونن! بعدشم به قول علی آقا پروین! اونا با جت پیش میرن ما با موتور گازی!!! و یا به قول ناصر خان حجازی دوره با غیرت و تعصب قهرمان شدن گذشته .الان دیگه امکانات برنامه ریزی صحیح حرف اول رو میزنه! بالاخره همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید دیگر!!! حالا هم که باختیم همه دارن میزن تو سر و کله هم که تقصیرارو بندازن گردن یکی دیگه!

در این مرحله پیاز داغ را نیز به مخلوط بالا اضافه میکنیم. کمی نعناع هم در داخل مقداری روغن تفت داده، آنرا نیز اضافه مینماییم. و میگذاریم تا مخلوط خوب بپزد و آبش هم کم شود.

امشب خداییش نمیخواستیم گیر بدیم ولی نمیذارن که! ماشالا فرت و فرت سوژه تولید میشه!!! کلا" به خودکفایی رسیدیم توی این زمینه! یکی از حضرات یک نسخه پیچیدن واسه جوونا در زمینه حل مشکلات جنسی که خدایی آدم انگشت به دهن میمونه!!! الایحال این نیمچه شعر زیر یا هرچی که اسمشو میذارین، بخونین تا بعد!

گفتند که در شهر ، شیخی خانه دارد
وز کراماتش کرده خلق را جمع ،به گرداگرد خویش
گر روی تو سراغش ، مشکلت حل گردد
راه حل ها میدهد، انگشت گیری بر دهان خویش
رخصتی یافتیم تا رویم به سرایش
تا بیابیم چاره از برای مشکل خویش
گفتمش یا شیخ سنم از سی فراتر رفته
لاکن نیافته ام همسری از برای خویش
هر شب و روز و هر صبح و شام، بیم آن دارم
نشوم خام و اسیر نفس اماره خویش
گفتا ای جوان، چاره دردت به دستان منست
گوش گیر تا کنی باز گره، از مشکل خویش
توصیه اینست نخوری زیاده از حد، تو غذا
دم به دم روزه گیری از برای سلامت خویش
نخوری هر هله هوله که به دستت برسید
هی نبندی غذای رنگ به رنگ بر شکم خویش
تو نپوش هرگز لبلس تنگ و چسبان
در موال و حمام هم نکن، تو لباس از تن خویش
دختران را تو نبین، دید نزن
نرو به مهمانی یا به پارتی ، با یاران عزب خویش
یا برو کار میکن یا که ورزش
تا نشانی تو عرق، بر پیشانی خویش
آریانا گر خواهی یک در دنیا، صد در آخرت بینی
بهتر آنست ریاضت کشی در همه عمرخویش

در این زمان کشک بادمجان ما که آب آن نیز تمام گردیده و با روغنی که دردرون پیاز داغ و نعناع داغ اضافه شده بود اندکی تفت بدیده است، آماده نوش کردن است.
پس نویس یکم: ببخشید دیگه اگر یه کم زیادی چرندیات نوشتیم. فی البداهه اومد گفتیم بنویسیمش!!! ولی خدایی مشکل ما که کلا" با این نسخه حل شد مشکل شمارو نمیدونم!!!
پس نویس دویم: یکی از دوستان فرمودن کشک بادمجانی که سرخ نشده باشه حال نمیده!
پس نویس سیوم: یکی از دوستان هم فرمودن کشک بادمجان بدین سبک مختص کرمانیهاست. ما که نمیدونیم اگر کسی میدونه به ما هم بگه مطمئن شیم.!!!
پس نویس چهارم: ما هم میگیم اینم امتحان کنید بدک نمیشه!!!
خوب دیگه ما بریم یه کنج عزلتی چیزی پیدا کنیم تا این کشک بادمجونمون ته نگرفته بخوریمش!!!

قربون همتون

2011-01-14T17:51:00.005+03:30

سه انتقاد!!!

سلامی به وسعت بیکران آسمان آبی به همه کسانی که وبلاگ مارو میخونن و حال میکنن و اونایی که میخونن و حال هم نمیکنن و حتی اونایی که اصلا یه نگاه خشک و خالی هم به وبلاگ ما نمیندازن!!!

این هفته فقط میخواییم گیر بدیم!!! حالا به چی و به کی اگر یوخده دندون روی آن جیگر مبارک مرحمت کنید خدمتتان عرض مینمایم.
بند اول:
هرشب به شما تک میزنم اگه جوابمو ندی پیامک میزنم!!! اگر فکر میکنین اینا ترانه های یه خواننده لوس آنجلسیه باید بگم سخت در اشتباه تشریف دارین چراکه این یکی از ابیاتی است که در محرم امسال توسط یکی از مداحان، زمانی که بدجوری شور حسینی گرفته بودتش خونده شده!!!کافیست یه جستجوی ناقابل در گوگوله انجام دهید تا همه چیز دستگیرتان شود! آخه برادر من ( دور از جون بنده) اقلا" یه چیزی بگو بگنجه!!! آخه امام حسین موبایلش کجا بود!!!به فرض اینکه موبایل هم میداشت شما میس میندازی که ایشون به شما زنگ بزنن؟؟؟؟ !!!! آخه بابا این اراجیف چیه به خورد ملت میدین؟ حداقل یه چیزی بگین بهتون نخندن پس فردا!

بند دویوم:
مهران مدیری همیشه از شخصیتهای محبوب بنده بوده و هست. یک آدم کاملا موفق در زمینه کاری خودش که طنز باشه با یک دنیا ایده و خلاقیت. به نظر آریانا، مهران مدیری یکی از معدود هنرمندانی است که به خوبی راه خنداندن مردم را بلد است و این رو از تمام کارهایی که تا به حال ساخته میشه فهمید هرچند که خیلیها ممکنه با نظر بنده مخالف باشند. اما در این تریبون میخوام یه انتقادی از ایشون بکنم راجع به این طنزی که این اواخر با اسامی مختلف پخش شده و بیرون اومده و به شبکه های فارسی زبان ماهواره ای بند کرده. اساسا" این شبکه ها به جز معدودی از آنها ،چیز به درد بخوری از خروجیشون درنمیاد و همینجوری هم برنامه طنز و فکاهی هستند. مطلبی که میخوام بگم اینه که برادر بزرگوار، دوست عزیز، کارگردان محترم شمایی که به سادگی راه خندندن مردمو بلدی آخه دیگه به خواهر مادر مردم چیکار داری!!! حالا این بابایی که من نمیدونم کی هست و بعد از این طنز هم قهر کرده رفته خونه باباش ، هرکاری هم کرده شما هم بهش گیرتو دادی ولی حداقل واسه اینکه گزک دست آیهاالناس ندی این یه تیکه رو دیگه نمیذاشتی توش!!!

بند سیوم:
ضمن عرض تسلیت به بازماندگان سانحه هوایی تهران ارومیه و طلب آمرزش برای جان باختگان میخوام نوک پیکانو بکنم توی چشم آقای ترابری! آخه جان من این حرف شما میزنی؟؟؟؟ مردم فشار آوردن هواپیمارو پروازوندیم؟؟؟!!! از کی تا حالا شما اینقده حرف گوش کن شدین ما بی خبر بودیم؟!!! یا اینکه هوا برفی بود و از این حرفا؟ پس توی اروپا و آمریکا و اینا که برف میاد هوارتا، سالی صدتا هواپیما باید سقوط کنه دیگه؟؟؟! آقاجان شما به جای این حرفای صد تا یه غاز بهتره یه فکری به حال این ناوگان ترابری سالخوردتون بکنین که فرت و فرت با جون خلق الله بازی نکنین.

پس نویس اول: هفته گذشته چند تن از دوستان لطف کردن قدم رو جفت چشم بنده گذاشتن تشریف آوردن و کامنتی هم در اینجا بگذاریدند. ولی نکته ای که هست اینه که دوستای عزیزم این وبلاگ با نام "آریانا" فعالیت میکنه و خواهشا" هرگونه پیغامی که میخواهید بذارید صرفنظر از هویت اصلی بنده لطف کنید و با نام آریانا خطاب قرار دهید.

پس نویس دویوم: اگه انتقاد میکنیم یا مورد نقد واسه اینه که تا انتقاد نشه هیچ چیز اشتباهی درست نمیشه. االبته نه هر انتقادی مخصوصا" اونایی که از نوع تخریبی باشن. اونایی هم که مورد نقد قرار میگیرن اگر دیدن که این انتقاد درسته میتونن تغییر روش بدن اگرم دیدن نادرسته میتونن همچونان به ره خویش ادامه بدن. البته یه کار دیگه هم میتونن بکنن، برن توی خونه بشینن تا کسی دیگه نقدشون نکنه!!! اینارو اول همه به خودم میگم که یاد بگیریم در مقابل انتقاد صبور باشیم، بهش فکر کنیم و بعد یه جواب منطقی بهش بدیم!

پس نویس سیوم: منتظر نظرات و انتقادهای سازنده شما هستیم!!!

قربووووووووووون همتون

2011-01-08T20:10:00.004+03:30

آنچه گذشت
سلام و صد درود به یکان یکان دوستای گل و بلبل و نازنین و اینا
اومدیم یه هفته نامه داشته باشیم حالاتبدیل شده به گاه و بیگاه نامه !!!
خوب توی این مدتی که ما نبودیم حسابی صفا کردینا!!! گفتین توی دلتون آخیش راحت شدیم از دستش!!!
تا حالا هرکار کردین و هرچی گفتین نوش جونتون!!! ایشالا گوشت بشه به تنون!!! ولی حالا ما باز دوباره بازگشتیم.
توی این چند صباحی که مفتخر به شرفیابی نبودیم آنچونان سرمان شلوغ بود که فرصت آنلاین شدن در این ترنت و آن ترنت هم ازمون سلب شده بود چه برسد که بیاییم و در این جا داستان سرایی کنیم.
بند اول:
توی این پست فعلا" از اخبار و اینا خبری نیست. دیدیم سرمان شلوغ است و به اینجا نمیرسیم کرکره را پاین کشیدیم به این میرزا بنویس مرخصی دادیم برود بلکه یه کاری بکند شکم آن هفت سر عایله ای که دارد سیر بنماید. حالا که ما آمده ایم ناز میکند و می گوید پول یارانه ها بهشان ساخته است صبح را در منزل به شب میرسانند و نیازی به کار ندارند. هرچند که ما تلاشمان را میکنیم ازآن جهت که با پس انداز آن پول میتواند آینده ای روشن برای با چندین میلیون تومان از برای نوگلان نوشکفته اش فراهم سازد، ایشان را دوباره به اپنجا بکشانیم.
بند دوم:
یه جلسه دفاعیه سالیانه داشتیم که پیرمان در آمد تا آنرا آماده کنیم و کنفرانسی داشته باشیم. میخواستیم بعدش نفسی تازه کنییم. نشد که بشه!!! شلوغ تر هم شدیم چونان که تا همین چند روز پیش نه خواب داشتیم نه زندگی!!! از صبح تا شب در کتابخانه بسط نشسته بودیم و همه چیزمان شده بود نوشتن یه گزارش مبسوط که اگر شانس بیاوریم شاید به یک عدد مقاله آن هم از نوع وزینش !!! تبدیل گردد!!! هم اکنون که به زیر دستان سوپروایزر محترم رفته و کی آن را تصحیح کنند و به ما مرحمت کنند خداوندگار داند و بس!
بند سوم:
شبهای ژانویه و کریسمس و یلدا هم یکی پس از دیگری در کنار شب میلاد خجسته مان !!!! گذران نمودند. دم همه دوستانی که با نامه ،
Email ، حضوری غیرحضوری ، تلفنی و .... تبریکات صمیمانه خود را به سوی بنده سرازیر نمودن، گرم و هات و ولرم و اینا! بسی مشعوف شدیم از این همه محبوبیت !!!!!

پس نویس یکم: به سلامتی هرچی رفیق با مرام ومعرفت و لوتی
پس نویس دوم:چند وقت پیش یه جمله ای خوندم که نمیدونم مال کیه ولی مال هرکی هست دمش جیز! ترجمه اش نمیکنم همینجوری انگلیسیشو میذارم فیضی ببرید:

Old friends are gold. New friends may be diamond If you get diamond, Never forget the gold because to hold a diamond you always need a base of Gold

پس نویس سیوم: امیدوارم پست بعدی رو خیلی زود بذارم!!!

قربون تک تکتون

2010-10-29T14:06:00.004+03:30

روز کوروش

بعد ازیکی دو هفته و اندی که باز گرفتاریهای مختلف مانع شدندی که آریانا قلم به دست بگیرندی و قدری بنگارندی باز این هفته فرصتی دست دادندی تا در معیت شما بنشینندی . این احتمال رفته بودندی که خبرهای این هفته کمی تا قسمتی قدیمی باشندی ولی خوب ماشاا... آنقدر میتوانندی ازآن بهره گیریهای معنوی نمودندی که حد نداشتندی .محمدعلی رامین معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد که معرف حضور هستندی ، در یک برنامه زنده رادیویی در رادیو گفت‌وگو خطاب به مجری برنامه که از وی درباره اظهاراتش درباره روحانیت و مساجد سوال کرده بودندی به لحنی آکنده از ملایمت با اندکی چاشنی فلفلی!!! گفتندی: «قبل از پاسخ به سلام شما باید بگویندی شما چرا این اراجیف را مطرح کنندی. شما غلط کرده بودندی که این‌ها را مطرح می‌ نمایندی. تازه اینکه چیزی نبودندی ،پیش از این نیز، وزارت کاملا"محترم آموزش و پرورش نیز در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران در مورد محل تامین هزینه افطاری آن وزارت‌خانه خطاب به آن خبرنگار فضول گفته بودندی: «از قبر جناب‌عالی». خودتان بنشینندی و حظ ببرندی از این همه حاضر جوابی و ادبیات قصارکه از دکترجان و وزارتشان تراوش مینماید.

اصل نوشت :

اولین مطلب این گاه نوشت رو با یادی از پادشاه اعظم ایرانیان، کوروش بزرگ، آغاز نمودیم. امروز نیز که با نام کوروش نامگذاری گردیده بر آن شدیم تا کمی در مورد آن قلم بزنیم.

بيست و نهم اكتبر روز جهاني كوروش نام گذاري شده است كه از ديرباز پارسيان، يهوديان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به صورت ملل مشترك المنافع آن را گرامي داشته و رعايت مي كنند.کوروش سیروس در انگلیسی- cyrus the great - و کوروس در یونانی، یکی از چهره های برجسته تاریخ شناخته شده است.ایرانیان او را پدر، یونانیان او را قانونگذار و یهودیان اورا مسیح نجات دهنده، می نامیدند. اين روز به مناسبت تكميل تصرف امپراتوري بابل به دست ارتش ايران (29 اكتبر سال 539 پيش از ميلاد) و پايان دوران ستمگري در دنياي باستان برقرار شده است . 2548 سال پيش در همين ماه اعلاميه تاريخي كوروش بزرگ در زمينه حقوق افراد و ملل انتشار يافت كه نخستين سنگ بناي يك دولت مشترك المنافع جهاني و هر سازمان بين المللي بشمار مي آيد. حقوق انسان از دیدگاه کوروش همان زمان مکتوب شده است که موجود است و استوانه کوروش نامیده می شود.این بیانیه که به نام «منشور کوروش بزرگ» شناخته می شود، بر الغای تبعیضات نژادی و ملی، آزادی انتخاب محل سکونت، الغای برده داری، آزادی دین و مذهب و تلاش برای صلح پایدار میان ملت ها تاکید کرده است. این منشور، که از سوی مردمان ایران زمین و از زبان رهبر سیاسی خود کورش بزرگ، پایه گذار اولین امپراتوری جهان به بشریت هدیه شده، در سال 1971 از سوی سازمان ملل متحد به عنوان اولین اعلامیه حقوق بشر جهان شناخته شد و، بدینسان، این افتخار به نام ایران، به عنوان مهد نخستین اعلامیه ی حقوق بشر، در تاریخ جهانی ثبت شد.

کوروش فرزند ماندانا دختر آ‍‍‍ژی دهاک پادشاه ماد و پدرش کمبوجیه اول شاهنشاه بزرگ پارس نزدیک به 600 پیش از میلاد چشم به جهان گشود. پدران او برای چندین نسل فرمانروایان سرزمین ایلامی بود (انشان )بودند. پس از بزرگ شدن، بر آژی دهاک که بر مردمان ستم میکرد ودستور قتل کوروش را داده بود، پیروز شد و بدون خونریزی سرزمین ماد را تسخیر کرد. کوروش مردی دانا و بزرگ منش ودر کشورداری فردی با درایت کامل بود.کوروش یهودیان را از اسارت بیرون و به دستور او ساخت معبد مقدس آنها آغاز شد که یهودیان این کار ار معجزه ای از طرف خدا می دانند. کوروش کبیربنیاد شاهنشاهی عظیمی را گذاشت که از دریای مدیترانه درغرب تا رود سند در شرق و از دریای سیاه در شمال تا به صحرای عربستان در جنوب بود. کوروش در سال پانصد و سی پیش از میلاد مسیح در جنگی که در شمال شرقی شاهنشاهی اش داشت جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیکر پاک کوروش کبیر را به پاسارگاد، به آرامگاهی که از یک اطاقک و شش پله درست شده بود بردند. پیکر او در یک تابوتی از سنگ آهک قرار دادند. بر روی آرامگاه او چنین نوشته شده است: ای انسان، بدان که هر که هستی و از هر کجا که بیایی، من کوروشم، کسی هستم که شاهنشاهی را برای ایرانیان و این دولت بی کران را بنیان نهادم. پس هیچ وقت به این آرامگاه و این خاکی که مرا پوشانده است رشک مبر .

بخشهایی ازمتن فرمان کوروش را در ذیل آورده ایم:

منم کوروش شاه جهان شاه توانمند شاه بابل شاه سومر و آکد شاه چهار گوشه جهان پسر کمبوجیه

آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم همه مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم .مردوک خدای بزرگ دل های پاک بابل را متوجه من کرد... زیرا من او را ارجمند و گرامی د اشتم .

ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهرو این سرزمین وارد آید وضع داخلی بابل و جایگاهای مقدسش قلب مرا تکان داد ...من برای صلح کوشیدم.

من برده داری را بر انداختم به بدبختی آنان پایان بخشیدم .فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشندو آنان را نیازارند .فرمان دادم که هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند.

من همه شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم .فرمان دادم تمام نیاشگاه هایی که بسته شده بودند بگشایند . همه خدایان این نیایشگاه ها را به جا های خود بازگرداندم .

همه مردمانی که پراکنده و آواره شده بودند را به جایگاه های خود برگرداندم و خانه های ویران را آباد کردم همه مردم را به همبستگی فرا خواندم....

من برای همه مردم جامعه ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم.

پس نویس یکم :خواستگاه این پست وبلاگ های ایران- آناهیتا،آنیتا, تاریخ ایرانیان بودند.

پس نویس دویم : شنیده ام که در منطقه ای که آرامگاه کوروش قرار دارد سد سیوند ساخته شده و در حال آبگیری است و با ایت کار دیگر نشانی از آرامگاه او باقی نخواهد ماند. خارجیها این همه برای این چیزها سرو دست میشکنند و هرچی که دارند حفظ میکنند ما خودمون آنچه داریم به دست خود نابود میکنیم.

پس نویس سیوم: دم همه شما که در این کلبه درویشی را کوفتید و خطی برای ما از سر مهر نگاشتید گرم!

قربون همتون

2010-10-03T18:11:00.009+03:30

مهرگان

پیش نویس : دراین هفته ای که گذران نمودندی به واقع چون هفته های پیشین وقایع الاتفاقیه بس زیاد بودندی که گر بخواهندی به همه آنها بپردازندی بایستی یک کتاب بدهندی ولی الاایحال این آریانا درمانندی که این شیطان بزرگ جهانخوار چقدر سگ جان تشریف داشتندی که این همه مشت هر هفته به پک و پوز محترمشان اصابت مبکند باز هم از رو نمیروندی و فکر کردندی دنیا بی‌صاحب بودندی و به خود جرات داده بودندی ملت ما را تهدیدکنندی و دمادم گفته بودندی راه حل‌ها روی میز قرار دارندی، مرده شور خودتان، چهره اتان و میزتان که دنیا را به لجن کشیده‌اندی ییهو ببرندی با هم.
تازه این که چیزی نبودندی ،از ۶۰ سال پیش یک سگ وحشی را در منطقه رها کرده بودندی و هی میخواهند همه را بچاپندی .
خب ابراز سخنان گرانبار بدین جا ختم نگردیدندی تا بدانجا که وزیر آموزش عالیه طی سخنانی فرمودندی که هیچ علم و عملی در دنیا بدون گره خوردن به ولایت وسیله پیشرفت و تکامل بشر نخواهد بودندی. لذا ما دانشجویان بلاد خارجه تصمیم گرفتندی یا آنرا به یک جایی از خودمان گره بزنندی یا به دروسمان یا اصلا" بازگشت داشته باشندی به موطن خودمان که کلهم گره درگره بشوندی شاید که مفید فایده افتادندی.

اصل نوشت:
بر آن شدیم در پست این هفته به بهانه مهر ماه درباره یکی از جشنهای ایرانیان باستان در این ماه بنویسیم .
واژه مهر، پیمان و دوستی معنی می‌دهد . در ایران باستان ، جشن مهرگان پس از نوروز دارای اهمیت ویژه‌ای بود . دلیل آن این است كه هر دو آغاز فصل‌های سال را نوید می‌دادند .

نوروز آغاز تابستان و مهرگان آغاز زمستان را به هر ماه می‌آوردند زیرا در آن زمان سال به دو فصل تقسیم شده بود . فصل اول ، تابستان بود كه از جشن نوروز شروع می‌شد و هفت ماه ادامه داشت . جشن مهرگان كه از روز مهر شروع می‌شد تا شش روز پس از آن ادامه می‌یافت و جشن شادی بر پا می‌شد . انگیزه‌ای كه به پیدایش جشن مهرگان در تاریخ ایران نسبت می‌دهند پیروزی ایرانیان بر ضحاك ستمگر ، به رهبری كاوه آهنگر است كه او را در بند آوردند و فریدون را به عنوان رهبر خود برگزیدند . این جشن در روز 10 مهر ، روزی كه نام روز و ماه یكی بود جشن گرفته می‌شد و مانند نوروز سه جنبه نجومی ( طبیعی ) ، تاریخی و دینی داشت .

از نظر نجومی ، مهرگان چند روز پس از اعتدال پاییزی جشن گرفته می‌شد . ( اعتدال پاییزی اول مهر صورت می‌گیرد ) . و جشن برداشت محصولات كشاورزی است .

از نظر تاریخی ، در این روز نیروی داد و راستی به سركردگی كاوه آهنگر بر ارتش دروغ و ستمگری آژی دهاك ( ضحاك) پیروز شد و فریدون به شاهی رسید . مبارزه راستی و دروغ ، داد و ستم در ایران ریشه دینی دارد و همه جشن‌های ملی هم به گونه‌ای این مبارزه و پیروزی نهایی حق بر نا حق را نشان می‌دهد . ولی ، در تاریخ مهرگان این جنبه درخشندگی ویژه را دارد .

از نظر دینی ، در فرهنگ ایرانی مهر یا میترا به معنای فروغ خورشید و مهر و دوستی است . همچنین مهر نگهبان پیمان و هشدار دهنده به پیمان شكنان است .

 مهـرگان همانند نوروز دارای خوان یا سفره‌ای است که آنرا به نامِ خوان یا سفره مهرگانی می‌شناسیم.  

مورخان، نویسندگان و شاعران، از برگزاری جشن مهرگان خبر داده اند. از جمله در برگزاری این جشن در پیش از اسلام آمده که : این عید مانند دیگر اعیاد برای عموم مردم است. از آیین ساسانیان در این روز این بود که تاجی را که به صورت آفتاب بود به سر می‌گذاشتند و در این روز برای ایرانیان بازاری بر پا می‌شد. و در ملوک خراسان رسم است که در روز مهرگان به سپاهیان و ارتش رخت پائیزی و زمستانی می‌دهند و یا وصف این جشنها در در دوره غزنویان در شعر فردوس، عنصری، فرخی و منوچهری این جشن آمده، ابوالفضل بیهقی از برگزاری جشن مهرگان در زمان سلطان محمود غزنوی، در سالهای ۴۲۸، ۴۲۹ و ۴۳۰ هجری قمری که خود شاهد بوده، خبر می‌دهد. وی می‌نویسد : روز یکشنبه چهارم ذی الحجه سال ۴۲۸ به جشن مهرگان نشست و از آفاق مملکت هدیه‌ها که ساخته بودند پیشکش را، در آن وقت بیاوردند و اولیاء و حشم نیز بسیار چیز آوردند. و شعرا شعر خواندند وصلت یافتند. پس از شعر به سر نشاط و شراب رفت و روزی خرم بپایان آمد.

وی همچنین از مهرگان سال ۴۳۰ و شرح برگزاری آن سخن می‌گوید. مهرماه و فروردین ماه که به ترتیب آغاز اعتدال پاییزی و اعتدال بهاری و در آن روز و شب برابرند، زمانی هر دو را، به عنوان آغاز سال جشن می‌گرفتندو برخی مهرگان را بر نوروز برتری داده‌اند. چنان که پاییز را بر بهار برتری داده‌اند. و تکیه گاه ایشان این است که اسکندر از ارسطو پرسید که کدام یک از این دو فصل بهتر است؟ ارسطو گفت : پادشاها! در بهار حشرات و هوام آغاز می‌کند که نشو یابند و در پاییز آغاز ذهاب آنهاست، پس پاییز از بهار بهتر است.

افسوس و صد افسوس که از جشنهای کهن ایرانیان باستان الان نشانی باقی نماندست.

پس نویس یکم: خواستگاه اصل نوشت این پست ویکیپدیا وآیینهای زرتشتی بودند.

پس نویس دویم: پیش پیش تولت متولدین ماه مهر هم مبارک و تهنیت و میمون و اینا!!!

پس نویس سیوم : نمردیم و دیدیم با احتساب کامنتهای خودمان میزان کامنتهای بلاگمان از انگشتان دو دست فرا تر رفت و کلی ذوق مرگ و مشعوف شدیم از این مبارک اتفاق!!!

پس نویس چهارم: نتیجه گیری اخلاقی اینکه کامنت بذارین ما حال کنیم یه کم!!!

تا پست نوبه بعدی میسپارمتان به اهورای بزرگ

2010-09-25T18:13:00.023+03:30

کامرون هایلند (Cameron Highland)

پیش نویس :
راویان اخبار و ناقلان آثار و طوطیان شکرشکن شیرین گفتار، چنین آوردندی که در هفته ای که گذران نمودندی دکترجان یک فقره چفیه بر گردن جناب کوروش نمادین انداختندی و ایشان را مفتخر به مقام شامخ بسیجی نمودندی و یحتمل در همین روزها کارت بسیج ایشان نیز صادر خواهد گردیدندی تا حداقل خانواده ایشان چند صباحی را با کیک و ساندیسهای اهدایی شکم گشنه شان را سیر بگردانندی . از طرفی هم از آنجا دکتر جان قبل ار سفر به بلاد کفر و تو دهنی و اینا، طی یک فقره سخنرانی گهربار فرمودندی که مجلس در راس امور نبودندی که ظواهرالامر نشان میدهندی که این در فشانی باعث بروز فشاراتی در ماتحت تنی چند از نمایندگان نمودندی به طوری که نامه ای را امضا نمودندی و تذکر دادندی که دیگه یه وقتی از این حرفهای بد بد نزنندی. آخی! آخی!!
دگر اینکه،قیمت ارزهای شناور و غیر شناور در کف بازارو ته بازارو بالای بازارو اینا هم فعلا روی پلکانی از نوع برقی اش نشستندی و پله های صعود را دو تا یکی از پی هم میگذرانندی.

اصل نوشت:
این هفته فرصتی دست داد تا با جناب نبضگیرو آقازاده راهی سفر شویم. سفری یک روزه به ارتفاعات کامرون هایلند. خوب این آقازاده معمولا" وقتی به یه چی گیر میدن دیگه ول کن معامله نیست که نیست. اوندفعه گیر کرده بودن به ساحل دریا ایندفعه به کامرون هایلند. حالا شاید این وسط یکی پاشه بگه مگه بده دو تا سفر هم رفتی نمک نشناس! ولی در جواب باید بگویم که ...ولش کن بابا چرا اینقدر مارو به حاشیه میکشین با این بحثای فرعی!!! خلاصه اینکه قبل از آمدن ابوی نقشه ها کشیدند برای سفر به مکان مورد بحث.
سفر آغاز شدو اقازاده شدن راننده و آریانا هم در سمت نقشه خوانی و جناب نبضگیر هم که مسوول تدارکات بودن!!! جاده ای سبز همراه جنگلهای انبوه و بارانهایی گاه و بیگاه تند و هوایی که نرم نرمک ر و به خنکی میگرایید. البت ما فکرمیکردیم مسیری پر پیچ و خم پیش رو داریم ولی خوشبختانه از مسیری دیگر رفتیم پیچ و خم آن خیلی زیاد نبود. که این مطلب را در روز آخر ملتفت شدیم که دو مسیر وجود دارد و همانجا دعایی در حق آن دوست گرام نمودیم ،مبسوط . خلاصه بعد از طی حدودا 210 کیلومتر و گذشت 5 ساعت به هتل یا بهتر بگم مسافرخانه مورد نظر به نام Hill View Inn رسیدیم. خداییش اینا مسافرخونه دارن ما هم داریم...
ولی واقعا" عجب هوایی، خنک و دلچسب به طوریکه بدون پنکه و کولر و این جور چیزا شب رادر زیر پتو صبح کردیم.

زین پس همان به، که سخن کوتاه کنیم ببینیم هنر عکاسی آریانا چی میگه!!!بقیه توضیحات باشه واسه عکسا که زیادم خسته نشین به جون من بیچاره قر بزنین!

این بالایی همانا هتل محل اقامت بودن ایشون!! و این پایینی هم یکی از مزارع چای که یکی از جاذبه های توریستی کامرون هایلند میباشد.

این آبشاری که در ذیل ملاحظه میفرمایید بر خلاف انکه اسم پرطمطراق آبشار را یدک میکشیدن ولی خداوکیلی یه متر هم نبودن تازه اونم با ارفاق!!! حالا چی ؟ یکی دو ساعت این نیم وجبی مارو سرکار گذاشت تا پیداش کنیم!!!

این آخری هم عکس یه گلخانه توت فرنگی را نمایان می سازد که آن هم از جمله جاذبه های این منطقه میباشد.

دست آخر هم میتوانی سری به باغ پروانه ها یا باغ رز و اینا بزنین و حسابی از دیدن طبیعت مشعوف بشین و حظ ببرین!!!
سعی میگردد چونان که دیگربار رخصتی یافتیم و بدانجا شتافتیم اطلاعاتی نوینی را به خدمتتان عرضه نماییم.

پس نویس یکم : خواستگاه نداریم در این پست همه چیز رابا دیدگان خودمان نظاره کردیم و نوشتن نمودیم.
پس نویس دویم: جناب نبضگیر تشریف بردن به بلاد خودشون. زینجا امیدواریم خوش گذران کرده باشند اوقات در این دو هفته !
پس نویس سیوم: با رفتن ابوی، باز این آقازاده تنها شدن و ساعتها از فرط ورقلنبیده شدن احساساتشان اشکها ریختن که در نهایت به جبرو زور یک عدد پستانک آن هم از نوع مرغوبش گریه شان را بند آوردیم!
پس نویس چهارم: دقیقا" یکسال از زمانی که دم مان را روی کولمان گذاشتیم و جلای وطن نمودیم گذشت به سرعتی همچون برق و باد!
نفهمیدیم چگونه گذشت ولی گذشت به همین آسانی هرچند که فی الواقع خیلی هم آسان نبود!

با درود و بدرود

2010-09-19T19:23:00.015+04:30

پوتراجایا

پیش نویس : پس از چندی مالامال از مشغله های بیخود و با خود بودندی و گاها" حتی فراموش کردندی که یک فقره وبلاگ هم داشتندی این هفته فرصتی دست دادندی که یک سرکی بکشندی با این امید که دیگر بارغیبتی نباشندی و مجالی باشندی که بیشتر آپ نمودندی.

الا ایحال پس از یک فقره سفر مبسوط دکترجان به بلاد کفر و بی ناموسی آمریکا با سخنرانی گهربار چونان گذشته نه چندان دور که دست لولوهای مربوطه را بریدندی تا نگاه چپ بر ممه های وطنی ما نکنندی ،چنان تو دهنی محکمی بر دهان نا مبارک این دشمن خونخوار ایران زمین کوبانیدندی که به محض باز کردن صفحه یاهوی مربوطه چشممان به جمال نورانی ایشان منور گردیدندی چونان که تا شب از فرط شارژ روحی معلق زدندی!!!

دیگر اینکه یک عده که معلوممان نبود که از کجا اجیر گشته بودندی شایعه ای بی اساس مبنی بردست و پنجه نرم کردن حاج آقا جنتی با حضرت عزراییل نمودندی که خوشبختانه نه تنها واقعیت نداشتندی بلکه عده هم بر سر کار رفتندی تا حداقل مشکل بیکاری هم برای مدتی هرچند کوتاه مرتفع گردندی.

و در نهایت اینکه از همه مومنات عزیز تقاضا داشتندی بنشینندی همان سبزی پاک کنندی یا آشپزی نمایندی یا با اقدس خانوم یا شمسی خانوم غیبت در و همسایه را بکنندی یا نهایتا" به کلاسهای حرکات موزون و ناموزون روندی بهتر از دیدن این برنامه های ورزشی بی ناموسی بودندی به جان آدمیت قسم!!!

اصل نوشت :

بالاخره فرصتی دست داد تا جناب نبضگیر عزیز را از نزدیک زیارت کنیم و نه تنها کلی از حضورشان مستفیظ گردیدیم فرصتی هم یافتیدیم تا سیاحتی داشته باشیم که اگر حضرت ملک الموت مجالمان دهد خدمتتان عارض خواهیم گشت. زین مقال یکی از سیاحتهایمان را به عرض شما یکان یکان خوانندگان جانم میرسانم .

پوتراجایا یک شهر برنامه‌ریزی شده واقع در جنوب کوالالامپور و پایتخت اداری کشور مالزی میباشد. چندین اداره دولتی از شهر متراکم و شلوغ کوالالامپور که بزرگترین شهر کشور است، به این شهر منتقل شدند. پوتراجایا همانند کوالالامپور و جزیرهٔ،لابوان یک ناحیهٔ فدرال است.نام پوتراجایا پس از اولین نخست وزیر مالزی ، تونکو عبدالرحمان پوترا برروی این شهر گذاشته شد. در زبان مالایی ، واژهٔ «پوترا» که از سانسکریت ریشه گرفته، به معنی پادشاه و «جایا» به معنی عالی مقام یا پیروزمند میباشد.

شهر به طور کامل از روی نقشه از پیش طراحی‌شده با تلفیقی از معماری کشورهای اسلامی نظیر ترکیه و ایران و ... و تلفیق آن با معمای اروپای شرقی به همراه چندین پل بر روی دریاچه مصنوعی پوتراجایا ساخته شد.

ایده تاسیس پایتخت اداری جدید به‌عنوان جایگزین کوالالامپور، در اواخر سال 1980 در زمان حاکمیت ماهاتیر محمد چهارمین نخست وزیر مالزی شکل گرفت و هدف از این کار، کاستن از تراکم کوالالامپور و فراهم کردن زمینه‌های ادامه توسعه این شهر به عنوان مرکز تجاری و مالی کشور بود.

عکسهای ذیل نماهایی از این شهر به همراه مسجد پوترا را نشان میدهد.

پس نویس یکم : خواستگاه مطلب این هفته ویکیپدیا به همراه مشاهدات عینی آریانا و همراهان بوده است .

پس نویس دویم: عکسها هم هنر عکاسی آریانا را به شما مینمایاند!!!

پس نویس سیوم: حالا درسته که ما چندوقتی نبودیم ولی دلیل نمیشه بیایین بدون کامنت ، بذارین برینا! چه معنی داره اصلا" کسی بیاد بخونه همینجوری بذاره بره!!! در ضمن لطف مینمایید گر از خود نشانی نیز بگذارید تا بدانیم در نبود ما کدامین عزیزی دق الباب نموده است!

قربون همتون

2010-07-01T05:37:00.018+04:30

فانوس دریایی

با عرض سلام و درود و تهنیت و شادباش خدمت یکان یکان دوستان عزیزتر از جان
در خلال نزدیک به دو هفته ای که گذران نمودندی اتفاقات کما فی السبق کثیر بوندی لیک این بلاگ نویس بینوا هرچه زور زدندی تا یه دستنوشته آماده گردانندی تا تحویل سوپروایزران محترم و محترمه بدهندی ، مفید فایده واقع نگردیدندی و زین جهت اندکی دچار گرفتگی هایی در نقاط مختلف از جمله گردن و کتف گردیدندی که خوشبختانه تا حدودی برطرف گردیدندی.

فی الحال خدمت شما عارض جز تحریم های ریز و درشتی که این بلاد کفر و بی ناموسی بر علیه ما روا داشتندی اخیرا" نیز صادرات بنزین را بر ما تحریم کردندی غافل از اینکه ما خودمان آنقدر توانمندی داشتندی که ظرف چهل و هشت ساعت آنرا تامین خواهیم کردندی...حالا این وسط پادشاه این اعراب زبانش باز شدندی و شکر خوردندی و از خود در و گوهر درکردندی مبنی بر اینکه دو کشور ایران و اسراییل لایق موجودیت نبودندی. حالا ما کاری به اون یکیش نداشتندی ولی یکی نیستندی به این گنده بک بگویندی زمانی که قبایل شما توی سرو کله خود میزدندی ما در مملکت خودمان قانون حقوق بشر داشتندی و کلی از خودمان تمدن در کرده بودندی. پس جای اینکه شکر بخورندی لطف کردندی و بر سر جای مبارک جلوس فرمایندی.

مطلب آخر این بودندی که حاج حسین پهلوون که معرف حضور بودندی در روایاتی آمده بودندی که با توجه به درخواست نایب رییسشان برای خودش و خودش و مربی محترمش پاداشهای فصلی و سالیانه مرقوم فرمودندی به قول تابناکیا برای خودم و خودت و خودش پاداش در نظر گرفتندی ، خوب کلا" احیانا" کس دیگه ای لایق پاداش نبودندی چرا گیر میدهندی حالا!!! اون موقع که برایتان فرت و فرت مدال آوردندی باز هم گیر میدادندی ! ؟!؟!؟!

اصل نوشت:
قرار بود هفته گذشته برایتان از فانوس دریای پورت دیکسون بنویسم که خوب سرم شلوغ بود نشد که نشد.
همونجوری که در پست نوبه پیش هم گفتم، پورت دیکسون Port Dickson معروفترین ساحل غربی مالزی و نزدیکترین تفریحگاه ساحلی به کوالالامپور می باشد به همین دلیل پاتوق تفریحی آخر هفته تعداد زیادی از ساکنین کوالالامپور است. پورت دیکسون که به اختصار پی دی نیز نامیده می شود مایه افتخار ایالت " نگری سیمبیلان " می باشد. از دیگر دلایل معروفیت نگری سیمبیلان سیستم خانوادگی مادر سالاری حاکم در این ایالت است. این مادر سالاری در زبان محلی" غادت پرتاپاتی" نامیده می شود.

پورت دیکسون دارای خط ساحلی صافی است که 18 کیلومتر امتداد دارد. سواحل آفتابی و درختان نخل بلند و کاساواریان این سواحل را زینت بخشیده اندو امواج آرام تنگه ملاکا شنهای روشن این ساحل را نوازش می دهند و فضای دل انگیزی را برای یک پیک نیک مفرح، فراهم میکند.

در نزدیکی ساحل پلو لاگون دماغه راچادو Cape Rachado یا فانوس دریایی " تانجونگ توان " قراردارد .این فانوس دریایی درسال 1511 میلادی توسط پرتغالی ها در زمانی که ملاکا را فتح کردند جهت راهنمایی کشتی هایی که به بندر ملاکا سفر می کردند، ساخته شد. این فانوس دریایی همچنان پابرجاست ، اگرچه داخل آن به روی توریستها و بازدید کنندگان بسته است ولی دیدن مناظر فوق العاده آنجا، خالی از لطف نیست. در حال حاضر بر بالای این فانوس یک رادار نصب شده که کاربرد محابراتی دارد.

پس از وارد شدن به جنگل دماغه راچادو و پیمودن تپه ای در حدود یک کیلومتر، خواهید توانست فانوس دریایی را بر فراز تپه مشاهده نمایید.

در اطراف این فانوس یک راه باریک قرار دارد که با رفتن در آن میتوانید اقیانوس و جنگل در فراروی خود ببینید که منظره ای است بس تماشایی.

ما که فرصت نکردیم غروب اونجا باشیم ولی فکر میکنم غروب تماشایی داشته باشه. اونموقع روز که ما اونجا بودیم چون آفتاب بود واقعا" در حال کباب شدن بودیم!!!

خلاصه جای شما خالی!!!

پس نویس یکم: اکثر عکسهایی که توی این بلاگ گذاشته میشن رو خودم گرفتم. مثل پست نوبه پیش و پست این نوبه که فقط عکس اول صفحه از جای دیگر آورده شده.

پس نویس دوم : روز پدر هفته پیش بود ولی خوب دیر و زود داره ، سوخت سوز که نداره! پس از همینجا به همه پدران و مردان!!! برومند ایران زمین این روز رو تبریک مینماییم.

سبز باشین و برقرار

2010-06-19T18:46:00.020+04:30

یک روز در Port Dikson

پیش نویس : در پست این نوبه نیز قصد داشتندی طبق هفته های پیشین به وقایع الاتفاقیه هفته ای که گذشتن کردندی اشارتی گردانندی ، لیک به دلیل یک نیمچه سیاحتی که در دامان طبیعت داشتندی تصمیم گرفتندی که قسمت پیش نویس این نوبه قدری کوتاهتر باشندی. علی ایحال موضوع مهم این هفته نیز تحریم های بیشتر این بلاد کفر و بی ناموسی علیه میهنمان بودندی که الهی جز جیگر بزنندی و به قول دکترجان اینقدر قطعنامه بدهندی که قطعنامه دانشان پاره گردندی!!!

اصل نویس :
بالاخره بعد از مدتها کش و قوس و این حرفا و کچل شدن من باب دیدن ساحل و دریا ، این هفته قرار گذاریدیم بزنیم به دامن ساحل و دریا!!! خلاصه اینکه با چند تایی از دوستان گرام همچونان که در حال گاز زدن به ساندویچهای کالباس ( دستپخت خودم بودا!!!) بودیم ،سوار این ترن های اینجا موسوم به KTM که انصافا" آدمی را به یاد قطارهای اتوبوسی تهران اهواز خودمان می اندازد، گردیدیم و بدین گونه بود که سفر آغاز شد...
پس از حدودا" یک ساعت و نیم رسیدیم به ته این ترنه!!!

خلاصه از آن پیاده گردیدیم و نفسی تازه نمودیم و با تاکسی به سمت پورت دیکسون یا همون فارسی را پاس بداریم بندر دیکسون حرکت نمودیم! شایان ذکر است اگر تنها میباشید فکر تاکسی سواری به سرتان نزند ییهو، که حسابی نقره داغ خواهید گردید و در آن صورت بهترین وسیله ترابری همانا اتوبوس میباشد!!!و زین جا تا پورت دیکسون حدودا" چهل دقیقه ای راه میباشد.
طبق تحقیق و تفحصات فراوان که انجام داده بودیم( جان خودمان!) فهمیده بودیم که از نظر تاکسی و گلاب به رویتان ، دبل، در مضیقه خواهیم بود. از نظر ساحل هم چون کلی هتل آمده اند و این ملکهایشان رو برده اند داخل ساحل و آن را در انحصار خود گرفته اند ( زمین خدا را هم صاحاب شدن ! میبینین تورو خدا!!!) زین باب هر ساحلی را نتوان رفت و باید ساحل عمومی بیابی که آن هم مرتفع گردید با پیشنهادات یکی از دوستان ( خدا از برادری کمت نکنه داداش !!!). میماند مشکل تاکسی که آن هم راننده راه بلد !!! ما فرمودن مشکلی نیست و تاکسی گیر می آید خیالتان بسی راحت و در نهایت با مشاهده یه فقره دبل زنانه مردانه در داخل ساحل که البته پولکی هم بودند و امکانات بسیار ویژه ای داشتن !!! گل از گل آریانا و همراهانش شکفت تا مشکلی باقی نماند....

ساحل خوبی بود، نه آنچونان خوب و نه آنچونان بد ... هرچه بود از سواحل شمالی خودمان بسی تمیزتر و مرتب تر مینمود و هوا هم با ما سر سازگاری گذارید و اذیت نشدیم که اگر آفتاب بس سوزان میبود مجالی برای ماندن نمیبود! اگر چه آنجا مقادیری آلاچیق بودن که آنهم تحت اشغال مالاییان بودن!!! در نهایت پس از سیاحتی در بیکران اقیانوس عزم نهار آنهم از نوع دریاییش نمودیم که ضد حالی بس اساسی بودن ایشون!!! زینهار که رستورانهایشان از بیخ مالایی بودن و غذا آنگونه که میخواستیم نگردید و دست از پا دراز تر بازگردیدیم....

در این قسمت مرحله دوم سفر آغاز گردید...

براساس گفته های راننده راه بلدمان! به انتظار تاکسی برای رفتن به فانوس دریایی که یکی از دیدنیهای پورت دیکسون میباشد ، بودیم که هیچ گیرمان نیامد و زین جا بود که باز هم بر طبق راننده راه بلدمان مبنی بر فاصله یک کیلومتری تا محل فانوس تصمیم به پیاده روی در زیر آفتابی نمودیم که داشت بهمون رخ مینمایاند، گرفتیم . خلاصه پس از چندی یک عدد فورد قدیمی آنهم از نوع تاکسی اش دیدن نمودیمو راهی شدیم. زینجا بود که فهمیدیم تا فانوس سیزده، چارده کیلومتری راه بود!!!....

سرتانا درد نیارم که پس از پیاده شدن از تاکسی و طی کردن زین باب اینکه دو ساعت دیگه بیایند دنبالمون و مارو به ایستگاه ترن برسونه، به سمت فانوس روان شدیم. داستان این فانوس و محل قرارگیری اونو تو پست بعدی براتون میگم که خیلی هم خسته نشوید. فقط همینو بگم که از اون بالا یه منظره واقعا" تماشایی رو پیش رو خواهید داشت ولی از بس آفتاب داغ بود سوختیماااااااااااااا !!!
از اونجا به سمت پایین که میرفتی یه مسیری بود پله پله که از وسط جنگل گذر مینمود و به لب ساحل منتهی میگردید. واقعا" منظره زیبایی فرارویتان خواهید دید. جای شما خالی.... از اون دست منظره هایی که توی فیلما مثلا" همین Lost خودمون !و کارت پستالها میشه دید...
در همان کنار ساحال نانی و تخم مرغیو ( اینم دستپخت من بودا!!!) خوردیم و آماده بازگشت شدیم...
حالا این همه پله که اومده بودیم باید میرفتیم بالا.... خلاصش اینکه جونمون در اومد.... از همه اجزای وجودمان آب در حال چکیدن بود!!! تا به اون بالا و در نهایت محل قرارمان به تاکسی رسیدیم...

ولی جای شما حسابی خالی که منظری بس زیبا و بکر دیدیم و ارزش این همه پیاده روی را داشت الحق والانصاف!اینم چندتایی عکس که شما هم بی نصیب نمانید...

پس نویس یکم : پست هفته آینده رو هم بخونید تا براتون راجع به فانوس دریایی بگم...

پس نویس دوم: آقا جان جنبه نداری حال و حوصله گرما و پیاده روی نداری خیلی بیخود میکنی پاشی بری این پورت دیکسونا! گفته باشم پس فردا پا نشی بری بعد بیای غر به جون من بزنیا!!!

پس نویس سیم: ببخشید که این آلمانتان باختن!!! پیش میاد دیگه! برین تمرین کنین شاید در آینده بهتر شدین!!! بابا آخه این آلمانم شد تیم!!! آرژانتینی ، ایتالیایی ، اسپانیایی، تراختوری ...یه چیزی

تا هفته بعد بدرود

2010-06-09T10:56:00.025+04:30

رستوران برگ موزی!

پیش نویس: خدمت شما عارض بودندی که شماری وقایع الاتفاقیه وطنی و غیر وطنی رخ داده بودندی که در ادامه توجه شما را به آن جلب مینمایندی!

اول از همه این بودندی که همه جور دزدی و سرقت و این چیزا دیده بودندی که آن هم با روشهایی مختلفه انجام گرفتندی ولی آنگونه نبودندی که یک نفر بیامدندی ، یک اثر ادبی بدزدندی ، بعد از روی آن فیلنامه بنویسندی و بعدش هم فیلمش را بسازندی و در رسانه ای ملی نمایشش بدهندی و صدایی از جایی در نیامدندی ولی ییهو آمدندی و آن آقای سارق را به بالغ بر یک میلیارد تومن و سه سال محبس محکوم نمودندی. حالا جالب توجه آن بودندی که این فیلم که یک اثر مذهبی و هدف آن آموزش آموزه های دینی بودندی ! ولی در نهایت خدا واقعا" رحم کردندی که اینکار( منظور سرقت ادبی بودندی) صورت گرفتندی وگرنه معلوم نبودندی چه میزان از ذخایر آب موجود در کشور بایستی صرف ساخت این فیلم میشدندی!!!

دوم آنکه خوب به سلامتی قطعنامه چهارم هم علیه مان صادر گردیدندی که البت برای مردمان پارسی نه تنها پشیزی ارزش نداشتندی بلکه مانند دستمال مصرف شده ای بودندی که تنها سطل آشغال لایقش بودندی چرا که ما خود تکنولوژی داشتندی ، فن آوری داشتندی و آدمش رو هم آنهم از نوع نخبه اش داشتندی ، خودمون ساختندی از شما بهترشم ساختندی!!! در ضمن انرژی هسته ای حق مسلم ما بودندی و اینا! جالب توجه اینجا بودندی که در تصویب آن حتی لبنان هم از ما حمایت ننمودندی و تنها بلاد ترکیه و برزیل بودندی که ظاهرا" توی رودربایستی گیر کرده بودندی رای منفی دادندی!!!

اصل نوشت :

کلا" مردمان آسیای جنوب شرقی از این نظر که عاشق غذا خوردن هستند و اون هم غذای بیرون خیلی شبیه ما ایرانیا هستن. یه جورایی اونا فقط غذا نمیخورن که سیر بشن ، غذا خوردن براشون جنبه تفریح و سرگرمی داره که از این حیث هم بی شباهت به ایرانیا نیستن. در مالزی به طور خاص غذا های بسیار متنوعی وجود دارد.هرچند بعضاً طمع، رنگ و شکل و شمایل خود رستورانها و غذاهایشان برای توریستها و تازه وارد ها چندان دلچسب نیست، اما افراد کنجکاو هم کم نیستند که از دیدن این همه تنوع به وجد می آیند و به خود جرات امتحان کردن می دهند. این کنجکاوی بعضی اوقات طبعات دلخراش و جگرسوزو اینا داره!!!!!!!!!! ولی در کل تجربه ای به یاد ماندنی براتون رقم خواهد زد!!!
هندی ها یکی از سه ملیت اصلی در مالزی هستند طبیعتا" رستورانهای هندی هم اینجا طرفداران خود را دارد. غذای برگ موزی یا Banana Leaf Rice روش سرو سنتی غذا در برخی از رستورانهای هندی در مالزی میباشد .

سری پاندی SRI PAANDI یکی از این دست رستورانهاست که به واسطه نزدیکی به دانشگاه گاه گداری محفل ما و دوستان میگردد. زمان ناهاردر بدو ورود به رستوران معمولا" با جمعیت زیادی مواجه میگردید که برای صرف غذا مراجعه کرده اند. جالب توجه حضور چینیها، مالاییها و حتی اروپاییان در بین مراجعه کنندگان میباشد.

در این رستوران هر نفر مسئول آوردن یه چیز برای شما میباشد. پس از نشستن در سر میز در جلوی هر نفر برگ سبزی از موز را پهن میکنند. پس از آن یک نفر با یه ظرف برنج میاد و براتون هرچه قدر که بخواین برنج میریزه. نفر بعدی با چهار تا ظرف آب مرغ و ماهی داره که هرکدومو بخوایین میگین میریزه رو برنجتون .دو تای دیگه با یه ظرفایی شبیه این که این بغله میان با یه ملاقه های کوچیک یکیشون کنار ظرفتون چهارتا ساید دیش ( هرچی مخمو تکون دادم ،یه معادل فارسی ، واسش پیدا نکردم!) میریزه که مثلا شامل خوراکهایی از دال عدس ، بامیه ، سبزیجات ، گوجه ، لوبیا سبز یا سالاد خیاره که هرکدومشون یه سری ادویه خاص دارند و بعضیاشونم تا حدی تندن! بعدش اون یکی ، واستون یکی دو سه تا ترشی هندی میریزه!

نفر بعدی با یه سینی یا بهتره بگم یه مجمعه یا طبق (حالا هرچی خودتون دوست دارین بگین !) پر از مرغ و ماهی سرخ شده میاد و هر تیکه ای رو خودتون بخوایین انتخاب میکنین تا بذاره روی برنجتون.

اینجا یه چیزایی دارن تو مایه های چیپس و نونو این چیزا!!! آخرشم ما نفهمیدیم اسمشون چی چیه!!! منظور اینکه یکی دیگه هم میاد یه چنتا دونه از اینا میریزه رو برگتون! مرحله آخر هم انتخاب نوشیدنی هستش که اگر بخوایین یه حال اساسی به خودتون بدین میتونین یه نوشیدنی به اسم لاسی سفارش بدین که یه چیزی شبیه دوغ خودمونه.

اصولا" اکثر آدمهایی که به این رستوران میرن سعی میکنن این غذا رو به شیوه سنتی اون نوش کنند یعنی بدون قاشق چنگال و با استفاده از پنگال!!!!

در انتها هم که غذاتون تموم شد برگ رو بایستی از قسمت بالاش گرفته و از رو ی تای وسط برگ به روی قسمت پایین بذارید. یادتون باشه که اگر برگ رو از پایین به بالا تا بزنید یه جور توهین محسوب میشه...

در نهایت با توجه به این تنوع کم نظیر در سفر به مالزی خود را از تجارب جدید محروم نکنید. ماهم سعی میکنیم علاوه بر مناسبتها و آیینهای کهن در سرزمین مادری خودمون و همچینین مراسم فرهنگی در مالزی گاهی هم در مورد تجارب غذایی خودمون و بعضی از غذاهای درخور توجه اینجا براتون بنویسیم که شما هم حالشو ببرین !!!

پس نویس یکم : بابا جون هرکی دوست دارین وقتی دق الباب میکنین ما تشریف نداریم یه کامنتی بذارید ببینیم چن تا خواننده داریم . بلکه پوز این اهورا را بزنیم!!! حسودیمان شد از بس نبشتیم ولی تعداد کامنتها و خوانندگانمان به انگشتان دست هم نرسید شاید هم رسیده ولی ما خبر نداریم.!!!

پس نویس دویم: سوپروایزر محترم بعد از کش و قوسهای فراوان روز یکشنبه ( روز تعطیل) ساعت سه عصر بهمون بار عام دادن جهت پاره ای مباحثات جهت پروژه ! جالبه نه؟؟؟ تازه اگر باز هم کنسل نگردد!!!

سبز باشید و برقرار

دم شما گرم

2010-06-03T05:27:00.010+04:30

روز مادر

پیش نویس: هرچه این بلاگ نویس بینوا تلاش کردندی این ستون را معلق کردندی ، این سوژه های مختلف که از در و دیوار بر سرمان فروریختندی که مجالی برای تعطیلی نمیمانندی و اینا!!!

اولندش که این سوپروایزر محترمه در هفته گذشته کارگاه آموزشی جهت آموزش هرچه بهتر مقاله نویسی ارائه فرمودندی که هرچیزی در ان ارائه گردیدندی جز آموزش موضوع مربوطه. یه جورایی آریانا را به یاد سمینهارهای خودمان در کهن مرز و بوم انداختندی که لااقلکندش یه نهار درست و حسابی نوش میفرمودندی که در اینجا آنهم نبودندی !!!

دویم اینکه گفتندی این جناب گاگول که اسمشو عوض کردندی و فکرکردندی ما نشناختندیمش، چندوقتی است که با آدمها بد معاشرت فرمودندی و زین باب که شروع به کج روی نمودندی و هیچ کجای این زمین و زمون دلسوزی پیدا نشدندی اورا به راه راست هدایت کنندی ، دوباره زین باب که در کهن مرز و بوم دلسوزان زیاد بودندی تصمیم به ارشاد او گرفتندی و باز هم زین باب ایشان را فیلتر نمودندی تا درس عبرتی باشندی هم برای خود او و هم برای دیگران!!!

اصل نوشت :

خدمت یکان یکان خوانندگان جان عارضم که از آنجایی که امروز بر اساس تقویم قمری یا اسلامی در کهن سرزمین ما روز مادر نام گرفته است بر آن گشته شدیم که بنویسیم قدری از تاریخچه روز مادر:

انگلستان، نخستین کشوری بود که روز مادر را بوجود آورد. در برخی از کشورهای غربی (ازجمله انگلستان) دومین یکشنبه ماه مه هر سال روز مادر نام می‌گیرد.آز بنیانگذاران این روز آنا جارویس بود که در سالهای 1832 تا 1905 میکرد و در فعالیتهای اجتماعی برای رهایی کودکان از مرگ فعایت مینمود. وی در سال 1858 وی "روز کار مادر" را بنیان گذاشت .پس از آن جولیا وارد هئو (1819 تا 1910)، شاعر و صلحدوست، زنی بود که بشدت از جنگ‌های داخلی امریکا و نیز جنگ آلمان و فرانسه متاثر شده و در ادامه کار آنا جارویس در سال 1872 روز خاصی را برای مادران و برای صلح بینان نهاد و بدین ترتیب اولین روز ماه ژوئن به عنوان روز مادر تعیین گردید. در روز 9 مي سال 1905، آنا جارویس در گذشت و دختر او که نیز نامش آنا بود، بر آن شد که کار جولیا وارد هئو را ادامه دهد و همچنین خاطره و سنت مبارزه مادرش را جاودانه سازد. آنا جارویس (1864 تا 1948) با نوشتن نامه به قانونگذاران کشور تلاش خود را برای رسمی کردن روز مادر آغاز کرد. وی برای اولین بار در 10 ماه مي 1908 در شهری که مادرش در روزهای یکشنبه در مدرسه کلیسا تدریس کرده بود، روز مادر را جشن گرفت. به تدریج مردم دیگر شهرهای امریکا روز مادر را جشن گرفتند تا جایی که در سال 1912 چهل و پنج ایالت امریکا روز مادر را رسمی کرده بودند. در سال 1914، به دستور رئیس جمهور وقت امریکا، وودرو ویلسون، روز مادر به عنوان یک روز ملی به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۲۴ هم کنگره آمریکا دومین روز ماه مه را به عنوان روز مادر تعیین نمود.در حال حاضرهر ساله دومین یکشنبه ماه مه به عنوان «روز مادر» در امریکا و برخی کشورهای دیگر از جمله فنلاند، دانمارک و استرالیا جشن گرفته می‌شود
در ژاپن، زادروز همسر وقت امپراطور به عنوان روز مادر گرامی شمرده می‌شود. با وجود این تاریخچه میتوان ایرانیان کهن را بنیانگذاران سنت در این کره خاکی نامید :

زن در پیشینه پارسیان بررسی جایگاه زن در ایران باستان و در دوره های هخامنشی و آیین زرتشت که به نوعی دوره آغاز شکل گیری سرزمین آریایی هاست ، نشاندهنده سطح والای فکری مردمان آن روزگار است که در بسیاری موارد ، افسوس را با خود به ارمغان می آورد ، چرا که اگر تحولات ناشی از حکومتهای گوناگون آن زمان تغییری در شرایط زیستی آدمیان ایجاد نمی کرد ، ایران و ایرانی ، هم اکنون بعنوان بزرگترین مدعی حقوق انسانی در دنیا شناخته می شد و این عنوان را زینت نام خود می کرد . تا پیش از پیدایش حکومت هخامنشی یعنی در زمان مادها دختر و داماد پادشاه می توانستند جزو وارثین وی باشند . با روی کار آمدن کوروش کبیر و حکونت آن ، هخامنشیان ، و قوانین وضع شده توسط آنها ، وضعیت زنان در حالت ثبات و اعتدالی ارزشمند قرار گرفت ، بطوری که نمونه قوانین آن زمان در میان هیچ یک از ممالک و اقوام یافت نمی شد . اما با اجرای قوانین کوروش کبیر بر سرزمین پارسیان ، زن ازچنان درجه احترامی برخوردار شد که آوازه آن به دیگر اقوام نیز رسید و همین امر باعث پیروی آنان از آداب اصیل ایرانی گشت . مشهورترین نمونه تساوی حقوق زنان و مردان در ایران باستان ، اجازه انتقال سلطنت از پادشاه به دختر بود . آخرین پادشاه مادها « آستیاک » ، دارای فرزند پسر نبود و دختر آستیاک کسی نبود جز شاهزاده ماندانا ، مادر کوروش کبیر که همین مساله در انتقال قدرت به کوروش نقش مهمی را بازی کرد . ماندانا همچنین مؤسس مدارس هخامنشی برای نوجوانان ایرانی بود که در آن فنون تیراندازی و اسب سواری را آموزش می دادند . در بررسی وضعیت زنان در عصر هخامنشی به نامهایی بر می خوریم که شاید هیچگاه پس از آن ، اثری از چنین رویدادها و وقایعی را در تاریخ ایران نبینیم .

در زمان هخامنشیان ، یک زن برای نخستین بار در تاریخ به مرتبه دریا سالاری ( فرماندهی نیروی دریایی ) خشایار شاه رسید که نامش « آرتمیس » بود . اما حکایت به آرتمیس ختم نمی شود . فرمانده آرسیاب زنی داشت به نام پانته آ ، که فرمانده گارد جاویدان بود . استاتیرا ، دختر داریوش سوم فرمانده نیروهای جنگی آن زمان بود . آذرمیدخت ، دختر خسرو پرویز ، پس از مرگ خواهرش پوران دخت ، به پادشاهی رسید . آرتونیس ، یکی از شجاع ترین فرماندهان جنگی زمان داریوش بود و پری ساتیس ، زن داریوش دوم در زمان حکمرانی شوهرش از ارتشبدان آن زمان به شمار می رفت . آرتادخت ، رئیس خزانه پادشاه چهارم اشکانی بود . سورا ، دختر اردوان پنجم در نیروی ارتشی پدر سمت سپهبدی داشت . پرین ، دختر قباد ، مشاور امور قضایی ساسانیان بود و آزاد دیلمی ، فرمانده یک باند چریکی بود که در گیلان سال ها علیه متجاوزین به ایران جنگید و سرانجام کشته شد . این دسته از زنان یا کسانی همچون سمیرامیس ، ملکه آشور و بابل که در جنگجویی و شجاعت در زمان خود همتا نداشت و یا بلقیس ، که قسمتی از یمن آن زمان ، تحت فرماندهی وی بود می توانند نمادی از تمدن والای انسان در جوامع پیشین ایران بشمار روند . اما افتخارات بر جای مانده از ایران باستان در همین محدوده خلاصه نمی شود ، بلکه با تعمق بیشتر در آداب و آیین های قوم آریایی و تعالیم زرتشت که در آن زمان تازه به مرحله ظهور رسیده بود ، جایگاه زن ایران بیش از پیش نمایان می شود . زن در ایران باستان به معنای واقعی در هر مکان و زمان به طور برابر در فعالیت های سیستم اجتماعی شریک مرد بود و حتی در جهت قوانین دینی می توانست به مرحله « زوت » برسد ، یعنی درجه ای در مقام بالای مذهبی که لازمه آن ، فراگیری علوم دینی تا بالاترین مرحله آن بود .

به همین خاطر به منظور پاسداشت مقام زن و مادر در ايران باستان، پنجمين روز از ماه اسفند که به اسفندگان مشهور بوده، به گراميداشت زنان اختصاص داشته است. بر اساس متون زرتشتی، اين روز، روز عيد زنان بوده و مردان به زنان هديه می دادند.شرح این روز به طور مفصل در پستهای پیشین نیز آمده است.

روز زن در کشور تا کنون چندبار نام عوض کرده است به گونه ای که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ روز مادر بر پایه گاهشمار ایرانی ۲۵ آذر به مناسبت روز تشکیل بنیاد مادر و کودک بود.در ایران در حال حاضر روز مادر و روز زن براساس زادروز فاطمه زهرا دختر پیامبر اسلام است. از آنجا که این روز بر مبنای تقویم قمری است روز مشخصی نداشته و در طول سال در گردش است.

پس نوشت یکم : سایت مردمک ، وبلاگ زنده رود و سایت مشعل خواستگاه اصل نوشت این نوبه بودند.

پس نوشت دویم: ضمن تبریک ولادت حضرت فاطمه، اول تبریک و مبارک باش و این چیزا، خدمت نازنین مادر خودم دویم خدمت کلهم مادران و دختران فامیل و همسایه و هم شهری و هم وطنی و اینا و در نهایت طلب آمرزش برای همه مادران از دنیا رفته به خصوص مادر دوست عزیزمون که هفته گذشته در چنین روزی رخت اقامت در این جهان خاکی را بربستند و رفتند. اهورا بیامرزادش.

پس نوشت سیم : ممنون از همه کسانی که قدم رنجه فرمودند و تشریف آوردند و کامنتی هم نمودند (براساس تذکر آیین نامه ای جناب دکتر)!

پس نوشت چهارم : یادش بخیر فیلم مادر هنوزم وقتی میبینیش همون حال و هوای دفعه اولش و داره و هیچ وقت کهنه نمیشه . اهورا بیامرزاد علی حاتمی را.

پس نوشت پنجم: رفیق بی کلک مادر.....حالا چه ربطی داشت ما هم نفهمیدیم . حالا جو گیر شدیم یه چی گفتیم گیر ندین دیگه!

زت زیاد!

2010-05-28T07:32:00.009+04:30

روز وساک

پیش نویس : اخبارالاتفاقیه که زیاد بودندی من جمله اینکه شغلهای جدیدی محض توسعه بحث کارآفرینی ایجاد شدندی تحت عنوان گشت مزاحمین نوامیس و گشت نسبت .

تکلیف گشت مبارزه با مزاحمین نوامیس که روشن بودندی ولی این بلاگ نویس بیچاره هرچقدر فکر کردندی و به مخیله و دیگر اعضا فشار وارد آوردندی سر از آن دیگری در نیاوردندی که بعد از مدتی که در وب پرسه زدندی فهمیدندی که ماموریت ایشان همانا چک کردن دختران و پسران جوان بودندی که خدای نکرده بدون داشتن نسبت با همدیگر در خیابان نروندی.

اهورای بزرگ را صد هزار مرتبه شکر گفتندی که به یاری این دوستان این مشکل هم مرتفع خواهد شدندی و کسی دیگر مزاحم نوامیس مردم نخواهد گردندید.

اصل نوشت :

امروز به بهانه 28 می ، روز تولد بودا و جشنهایی که در مالزی برگزار میشود تصمیم گرفتم یک مقداری راجع به بودا براتون بنویسم:

بودا لقبی است که درآیین بودایی به هر کسی که به «روشنی و بیداری» (بودهی) رسیده باشد اطلاق می‌شود گرچه از آن بیشتر برای اشاره به سیذارتا گوتاما بودا، بنیانگذار مذهب بودایی استفاده می‌شود.سيذارتا گوتاما ساكياموني برترين فرزانه تاريخ معنويت و مشهور ترين درون انگار و به عبارتي تاثير گذارترين عارف تاريخ تا به امروز است.طريقت بودا و آيين هاي منصوب به او از جمله ذن پويا ترين و پيشرو ترين طريقت زنده جهان است .واژه بودا یعنی بیدار شده یا به عبارت دیگر، کسی که به روشنی رسیده‌است.

در سال ۵۶۳ قبل از میلاد مسیح در یک شب مهتابی در وایساکها در سرزمین پادشاهی کاپیلاواستو، حدود 100 میلی شمال بنارس، شاهزاده سادهودانا و همسرش ماهامایا در بیشه سلطنتی لومبینی در زیر درخت Sal صاحب پسری شدند. در روز پنجم تولد نوزاد سیدهارتها نامیده شد و در روز هفتم عمر مادرش به پایان رسید. خواهر کوچکتر ماهامایا به نام پراجابتی گاتامی این کودک را مانند مادری دلسوز پرورش داد.در سالهای آموزش شاهزاده سیدهارتها آموزش‌های اولیه لازم و جنگاوری را تعلیم دید، اما اطرافیان معمولا او در افکار عمیق مشاهده می‌کردند – افکاری راجع به درد و رنج انسان‌ها. او مخالف بهره برداری انسان‌ها از یکدیگر، نابرابری، فقر، خشونت و طبقه بندی مردم جامعه بود. او در سن شانزده سالگی با شاهزاده خانمی بسیار زیبا به نام یاشودهارا، دختر پادشاه دوادها ازدواج کرد. سیدهارتها بیست و نه ساله بود که صاحب پسری زیبا به نام رادهولا شد واین واقعه را به عنوان دلبستگی جدیدی به این زندگی مادی تفسیر کرد.روزی شاهزاده گواتما، که برای تفریح بیرون رفته بود، از دیدن چهار منظره به شدت تحت تاثیر قرار گرفت: پیرمردی بسیار شکسته، مریضی درمانده، جنازه یک مرده و در آخر زاهد مذهبی آرامی که از هیچ غم و غصه ای در تشویش نبود. وی از این فکر که روزی خودش و همه افراد بشر به پیری، بیماری و مرگ دچار خواهند شد، مضطرب و پریشان خاطر شده و اعتقاد پیدا کرد تنها از طریق جستجو و فداکار توام با ثبات قدم می توان به آرامشی ظفرمندانه دست یافت. بنابراین، به رغم میل شدید، از زن و فرزند تازه تولد یافته، میراث و تاج و تخت پدر کناره گیری کرد و با تراشیدن موی سر لباس راهبها را پوشید. او قصر و خانواده اش را به جستجوی راهی برای نجات بشریت از چرخه رنج و عذاب را ترک کرد.

او پس از سالها ریاضت و سختی به روشنگری و بیداری رسید و هشت فریضه زیر را تعریف نمود: ۱. درک صحیح ۲. تفکر صحیح ۳. صحبت صحیح ۴. فعالیت صحیح ۵. امرار معاش صحیح ۶. تلاش صحیح ۷. اندیشه صحیح ۸. تمرکز صحیح ، که پیروی از این هشت نکته باعث فهمیدن چهار حقیقتی می‌شود که باعث خروج انسان از چرخه مرگ و زندگی و رسیدن به نیروانا می‌گردد.

جشن روز «وساك» یا تولد بودا در ماه «مي» بوسيله بودايي‌ها برگزار مي‌شود. اين جشن از سپيده صبح آغاز مي ‌شود و بوداييان در معبدها براي تامل دربارة هشت فريضة مقدس در كنار يكديگر جمع مي‌شوند. در اين روز مراسم بخشش, غذا دادن به مستمندان, پرهيز از خشم, روشن كردن عود و دعا انجام ‌مي‌شود و سرود راهبه‌ها «ساتراس»‌را ‌به ‌طور ‌هم‌صدا در لباس ‌زعفراني ‌رنگ‌ مي‌خوانند. لازم به ذکر است که این روز در مالزی تعطیل عمومیه.

پس نویس یک: خواستگاه اصل نوشتمون ویکیپدیا و وبلاگ دایره المعارف طهور بودند.

پس نویس دو: حال میکنین دموکراسی و آزادی ادیان رو توی یه کشور مسلمون؟ واقعا" که چه ارزشی قائلند برای مذاهب داخل کشورشون.

پس نویس سه : خوب عزیز دل آریانا وقتی میای اینجا دق الباب میکنی ما هم نیستیم به قول داش کوچیکه یه کامنتی ، خطی ، پیامی چیزی اینجا بتپان که بدانیم چه کسی بر ما منت گذاشته !!! ما هم دلمان خوش بشود چهار تا خواننده داریم خوب.

پس نویس چهار:پست این نوبه رو هم با یکی از سخنان بودا تمام مینماییم: اشكهاي ديگران را مبدل به نگاههاي پر از شادي نمودن بهترين خوشبختي هاست .

یا حق

2010-05-26T15:33:00.010+04:30

جشن خوردادگان

پبش نویس :

سنه هشتادو نه هجری خورشیدی هم آغاز نمودن کردندی. هرچند که این وبلاگ نویس بیچاره را مجالی نبودندی تا نوشتن را ادامه دادندی. هرچند کمی با تاخیر ولی حالا باز اومدندی اگر باز هم چیزی این وسط وقفه نینداختندی.

اول اینکه امسال سال همت مضاعف و کار مضاعف نام گرفتندی . این کتابت نویس نیز گوش جانی سپردندی و در بدو امر نام خود را به آریانا تغییر دادندی. ایشالا همتمونم مضاعف بشه.

زین پس:

"نامم آریانا ست

بر آمده ام از نسل آریا

افتخارم زین باشد که فرزند خاک سبز ایرانم

و کوروش ،بزرگ مرد آریایی ،هم خون منست "

در بخش بعد مفتخربودندی به قول رییس الوزرای محبوبمان در حکومت و عصری زیستندی که انبیا نیز آرزوی زندگی در آن را داشتندی. افسوس آنهایی که نبودندی تا جرعه ای زین جام بنوشندی...

اخبارالتفاقیه زیاد بودندی ، لیک در این مجال نگننجیدندی.

اصل نوشت :

در دوران باستان در سرزمين ما در روز ششم از ماه خرداد، به مناسبت برخورد نام ماه و روز مطابق معمول جشني برگزار مي شده به نام خردادگان. خرداد در زبان پهلوي، هَئورْوَتات Haurvatat كه مركب است از هَئورْوَ Haurva به معني رسايي و كمال و جزء دوم تاتtat پسوند است كه دلالت بر اسم مجرد مونث مي نمايد. پس اين نام صفت است، از صفات اهورامزدا كه نشانه كمال و رسايي اوست. اما در عالم مادي و زمين، نگاهباني آب با خرداد است. «... خورداد سرور سال ها و ماه ها و روزهاست ؛ [ و این ] از این روی است که او سرور همه است. او را آب مایملک دنیوی است. هستی، زایش و پرورش همه ی موجودات جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست. چون اندرسال، [ اگر ] نیک شاید زیستن، به سبب خرداد است ... او که آب را رامش بخشد یا بیازارد، آن گاه، خورداد [ از او ] آسوده یا آزرده بود. او را همکار، تیر و باد و فروردین است.»

نیاکان فرهیخته ی ما در این روز به کنار چشمه سارها، رودها و دریاچه ها رفته و همراه با نیایش اهورامزدا و جشن و شادمانی تن خود را نیز با آب می شسته اند.ابوریحان بیرونی نیز در آثار الباقیه به مراسم شستشوی ویژه ای که در این روز برگزار می شده است اشاره کرده است . چون در این ماه آب برای کشت و کشاورزی بیشتر نیاز بوده و سودمند است و باران بخشایش اهورامزدا بزمین می بارد و زمین را آبیاری می کند از این روی کشاورزان برای خشنودی از دهش آب و باران بیشتر به این جشن ارج نهاده و از آن سپاسگزاری می کنند.از دیگر آداب این جشن پوشیدن پوشاک نو می باشد.

پس نوشت یک: دو روز پیش خبری شنیدیم مبنی بر اینکه متاسفانه مادر یکی از نزدیکترین دوستانمون دار فانی را وداع گفتند و به دیدار اهورای بزرگ شتافتند. زین جا آریانا ،ضمن تسلیت به این دوست عزیز از اهورای بزرگ برای مرحومه از دست رفته طلب آمرزش و برای ماندگان آرزوی صبر و سلامت دارد. غمی بس سنگین است از دست دادن عزیزی لیک این بازی همچنان ادامه خواهد داشت...

پس نوشت دو: زین باب که به سرقت و دزدی و این جور چیزا متهم نگردیم ، وب نوشت های اندیشه های پارسی، پایگاه پژوهشی آریابوم و افتخار پارسیان خواستگاه اصل نوشت بودند. حالا خیالتون راحت شد؟؟؟؟؟

پس نوشت سه : عزیز دل بنده ذره ای آن گره روسریتونو سفت تر کن تا خدایی نکرده زبونم لال این ترمو مشروط نشی !!!

پس نوشت چهار: در پست این نوبه عکس هم نداریم.

پس نوشت پنج : دست هایی که کمک می کنند از لبهایی که دعا می کنند مقدس ترند.(کورش بزرگ)

قربون همتون

2010-03-20T05:19:00.003+03:30

عیدتون مبارک

پیش نویس: این سنه هشتاد و هشت خورشیدی هم کم کمک بارسفر و بستندی و در این دم دمای آخر تنها چیزی که برای کتابت نویس باقی گذاردندی یه عالمه دلتنگی بودندی برای خانه ای که امسال در کنار سفره هفت سینش و آدمهای باصفاش نبودندی...

دلمان بدرقم تنگولیده بودندی!

در سنه ای که گذشت اتفاقات بس بسیار بودندی که اگر بخواهند دوباره روایت گردندی وقت زیادی از اینجانب و آنجانبان خواهد گرفتندی. لیک چندگونه ای از اهم اخبار را در این آخرین پست امسال ،خدمت مبارک واگویه کردندی

اول اینکه دکترجون با رای شصت و سه در صد از مردمان انقلابی ایران به ریاست الوزرایی این بلاد کهن انتخاب گردیدندی. بعد از آن هم عده از مردمان تحت تاثیر این بلاد خارجه از خدا بی خبرو این بشقابهای خارجی که تعدادشان حدودا"به شصت و سه درصد میرسیدندی به خیابانها ریختندی که این شصت و سه درصدت کو؟!!! دست آخر به ما اصلن مربوط نبودندی ولی نفهمیده بودندیم بالاخره این شصت و سه درصد مال کی بودندی؟!!!

دوم اتفاق اینکه کتابت نویس در امتحانی از گویشهای بلاد کفر نایل به کسب نمره لازمه آمدندی و پس از کش و قوسهای فراوان بار سفر را بستندی و در یکی از همین بلاد سکنی گزیدندی .

سوم اینکه این بلاگ تاسیس گردیدندی تا دستمایه ای برای نوشتن خاطرات کتابت نویس گردندی!

همینا بسه دیگه بقیه شو برین تو اخبارببینین!!!

اصل نوشت:

یه کوچولو مینویسم و جمع میکنم میرم! حالا که دارین سفره هفت سیناتونو میچینین یه دقه گوش بگیرین بیبینین دارم چی واگویه میکنم!

به نقل از دکتر ناصر انقطاع هریک از سین های هفت سین نماد یکی از سپنتاهای ( هفت ابر فرشته ) کیش زرتشت است:

سیر نماد اهورا مزدا

سبزه فرشته اردیبهشت نماد آبهای پاک

سیب فرشته سپندارمذ، فرشته زن ، نماد بارداری و پرستاری

سنجد فرشته خورداد ، نماد دلبستگی

سرکه فرشته مرداد، نماد جاودانگی

سمنو فرشته شهریور ، نماد خواربار

سماغ فرشته بهمن ، نماد باران

حالا برین سفره هفت سیناتو بچینین!

پس نویس یک: ای مردمان سبز کهن دیارم در این لحظات آخر سال هشتاد و هشت هجری خورشیدی در حالیکه دلم بس تنگ خانه است آرزو میکنم در سال جدید تنتان هماره سالم باشد و دلتان دور از غم، هیچ نان اوری دست خالی به خانه وانگردد هیچ مادری فرزندش ، هیچ زنی شوهرش را و هیچ فرزندی پدر و مادرش را به دور از خود نبیند ،هیچ عاشقی از عشقش دورنماند هیچ رودی ؛ رودخانه ای ؛ ابشاری ؛ گلی گیاهی نخشکد و آرزو میکنم که کهن دیارم سبز سبز سبز بماند جاودان تا ابد.

پس نویس دو: دیشب کلی از خودم ذوق در کردم کارت تبریک ساختم ! به قول داداش کوچیکه در این زیر میتپانم حالش را ببرید!!!

پس نویس سه : عیدتون پیش پیش مبارک . سر سفره هفت سین ، موقع سال تحویل این تنهای غربت نشین رو هم دعا کنین.

پس نویش چار: میدونم جام خیلی خالیه و لی سعی کنید تحمل کنین ! شما میتونین!

قربون همتون

دوستون دارم

بوس

2010-03-17T05:15:00.014+03:30

چهارشنبه سوری

پیش نوشت : پس از چندروزی که ویروسی به حریم رایانه متجاوز گردیدندی و وبلاگ نویس با یه حرکت انتحاری با فرمت نمودن هارد مربوطه ، شر این مزاحم را کم نمودندی ، ظاهرا" ویروس مربوطه مسری بودندی و از رو نرفتندی و اینبار بر جان خود کتابت نویس حمله کردندی که هرچه با ایشان کلنجار رفتندی موفق نگردیدندی و با التفات به نبود طبیب الممالک، جناب نبضگیر عزیز ، ناچارا" کمی در مقابل این ویروس موذی از خدا بی خبر ، کم آوردندی ولی به کوری چشم همه دشمنان علی الخصوص آمریکا و انگلیس و مابقی بلاد خارجه! دوباره سرپا گشتندی و با باز کردن صفحه کامنتها ،کامنتی از طبیب جان دریافت نمودندی که باید بگویم که :
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا!!!!
از اخبارالاتفاقیه دیگر بگویم که سوپروایزر محترمه پس از چندی التفاتی نمودندی و یک عدد نومه الکتریکی ارسال فرمودندی و یک فقره مقاله درخواست نمودندی ! انگار که کشک است ! امشب بساییم فردا تحویل دهندی!!! ما هم گفتندی گر شمارا مقاله ای خواستن بود ، پیش بایستی مشکلات را رفع الرجوع میفرمودندی . الاایحال گر صبر کنندی ز غوره برایتان مقاله هم میسازیم!!!

اصل نوشت :
چهارشنبه سوری امسال را فارغ از هرگونه صدای ترقه و نارنجک و هرگونه ادوات جنگی با ولگردی در چندین وب سپری نمودیم تا باز هم دیدگانمان بر فرهنگ سرزمینمان که تحت تاراج فرهنگهای دیگر از جمله عربی قرار گرفته ، باز گردد و بیش از پیش افسوس بخوریم به حال نزار خودمان...
چهارشنبه سوری نام جشنی است که تغییر یافته مراسم باستانی پنج روز آخر سال به نام پنج روز پنجه است. این جشن برگرفته از آیین زرتشتی است ، که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد تاکنون در پنج روز آخر هر سال، آن را با برافروختن آتش و جشن و شادی در کنار آن برگزار می‌کنند.
بي گمان چهارشنبه سوري از رسم هاي کهن پيش از اسلام نيست. در آن زمان هر يک از روزهاي ماه را نامي بود، نه روزهاي هفته را. استاد پورداود در اين باره مي نويسد : آتش افروزي ايرانيان در پيشاني نوروز از آيين هاي ديرين است ( ... ) شک نيست که افتادن اين آتش افروزي به شب آخرين چهارشنبهً سال، پس از اسلام رسم شده است. چه ايرانيان شنبه و آدينه نداشتند
در گاه‌شمار زرتشتیان یک سال شامل ۳۶۵ روز یا ۱۲ ماه است که هر کدام دقیقاً ۳۰ روز بوده و ۵ روز انتهایی سال جدا از ماه‌ها به‌حساب می‌آمده و «پنجه» نامیده ‌می‌شود که البته در هر ۴ سال یک بار ۶ روز می‌شود. در این گاه‌شمار روزی به عنوان چهارشنبه و به طورکلی ۷ روز هفته وجود ندارد بلکه ۳۰ روز ماه و ۵ روز انتهای سال هرکدام با نام خاصی نام‌گذاری می‌شود .ایرانیان قبل حمله تازیان این ۵ روز آخر سال را با روش‌کردن آتش جشن می‌گرفتند و بر این اعتقاد بودند که در این ۵ روز ارواح درگذشتگان به زمین سفر می‌کنند و با همراه خانواده‌هایشان و برای آنها برکت، دوستی و پاکی در سال آینده طلب خواهند کرد.ولی بعد از حمله تازیان به دلیل مخالفت‌های آن‌ روزگار در برپایی این مراسم ایرانیان روز چهارشنبه را که نزد اعراب نحس بوده را انتخاب کردند و آتش افروزی در این روز را با نحسی آن روز توجیه کردند.
در شاهنامه فردوسی اشاره‌هایی درباره بزم چهارشنبه‌ای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن این جشن است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شده‌است.
واژه «چهارشنبه‌سوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته‌است و سوری که به معنی سرخ است ساخته شده‌است. آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته میشود.که این آتش معمولا در بعد از ظهرروز سه شنبه ، زمانی که مردم آتش روشن می‏کنند و از آن می‏پرند آغاز می‏شود و در زمان پریدن می‏خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من». در واقع این جمله نشانگر یک تطهیر و پاک‌سازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد.تا زماني که از ظرف هاي سفالين چون، کاسه و بشقاب و کوزه، در خانه استفاده مي شد، پس از خانه تکاني، کوزهً کهنه اي از پشت بام خانه به کوچه مي انداختند؛ کوزه اي که در آن آب و چند سکه ريخته بودند. اسفند دود کردن و آجيل خوردن، فال گرفتن، " فال گوش " ( در کوي و گذر به حرف عابران گوش دادن و از مضمون آن ها براي نيت خود تفاًل زدن. ) و " قاشق زني " ( معمولا زنان روي خود را مي پوشانند و با قاشق، يا کليد به خانه ها در مي زنند، صاحب خانه شيريني، ميوه و يا پول در ظرف آنها مي گذارد. ) نيز از باورها و رسم هايي است که به ويژه در بين نوجوانان،هنوز به کلي فراموش نشده است؛ و اين رسم ها و باورها در شهرهاي مختلف با يکديگر متفاوت اند.
حالا اینکه اعراب چه بر سر فرهنگ ما آورده اند بماند، ما نفهمیدیم این ترقه و بمب و نارنجکو اینا از کجا وارد فرهنگ ما شد؟

پس نویس یک : در پست نوبه پیش نوشتیم چرا نظر نمیدی ! حالا هرکی اومده نظر داده ناشناس اومده !!! خوب بابا اسمتونو بنویسین بیبینم کی اومده ما تشریف نداشتیم !!!
پس نویس دو: خونه هاتونو بتکونین که سال داره تموم میشه! این وسط مسطا یه تکونی هم به خونه دلتون بدین بد نیست! یعنی چی این حرکات! پاشده واسه من حرکات موزون از خودش در میکنه! گفتم خونه دلتو تکون بده نه خودتو!!!

پس نویس سه: خواستگاه مطلب بالا ویکیپدیا و وبلاگ فرهنگسرا بودندی!

یا حق

2010-03-07T18:10:00.012+03:30

ماهی قرمز

پیش نوشت: از اهم اخبارالاتفاقیه بگویم که این هفته کلا" تکنولوژی رو دیپورت کرده بودندی نه کامپیوتری بودندی نه موبایلی نه پیامکی!!! خلاصه انگونه بودندی که تا بدین لحظه هم این کتابت نویس نتواستندی از خود پیامکی ارسال و دریافت کردندی. الاایحال بالاخره سیستم مربوطه ،گوش شیطان کر و کور درست گردیدندی و اخبار این هفته با کمی تاخیر به شنود شما رسیدندی. اتفاق جالبی که بلاگ نویس مربوطه را تا حدود زیادی مشعوف نمودندی این بو د که صبح علی الطلوع که رایانه را روشن نمودندی با باز گردیدن صفحه یاهو چشممان به جمال رییس جمهور محبوب و مردمی مان روشن گردیندی که ما را تا شب شارژ روحی و جسمی نمودندی زین باب که باز هم با یک سخنرانی دشمن شکن ،این دشمنان از خدا بیخبر در بلاد کفر نشین را به جای خود نشاندندی تا هم درس عبرتی شود برای آیندگان و هم بار دیگر ثابت گردندی که انرژی هسته ای حق مسلم ماست و اینا......

اصل نوشت:

بابا این زبون ما مو در آورد از بس گفتیم این فرهنگ پارسی را پاس بدارین ! یه چند تا نامه الکتریکی داشتیم در مورد ماهی قرمز سفره هفت سین با مضمون ذیل . خودتون بخونین و قضاوت کنین.

هشتاد سال پیش به همراه ورودچای به ایران ماهی قرمز نیز که سمبل عید چینی ست به سفره های هفت سین مراسم عید نوروز ما وارد شد غافل از اینکه در عید چینی ماهی قرمز را رها میکنند تا زندگی جریان یابد و ما ماهی قرمز را اسیر تنگ بلورین میکنیم تا همزمان با رشد سبزه های سفره هایمان و باروری زمین هر روز او را به مرگ نزدیک تر میکنیم.

جالب است بدانید در هیچ کدام از مراسم سنتی مان در مورد نوروز ماهی قرمز جایگاهی ندارد .در میان رسوم زرتشتی در سفره عید انار به نشانه باروری و عشق و یا سیب سرخ درون ظرف آب مقدس رها میشود تا عشق و باروری همچنان پاینده بماند. اگر ایرانی ها می دانستند که ماهی قرمز هیچ ریشه تاریخی در سفره هفت سین ندارد به جای پرداخت برای خرید و قتل ماهی های قرمز به بهانه عید، سیب قرمز یا انار را در آب رهامیکردند که ریشه در تاریخ این دیار دارد .

عجیب نیست اگر باور کنیم سیب سرخ یا انار همان سرخی هفت سین ایرانی ست که ریشه در تاریخ چند هزار ساله سنت ما دارد . و گواه ما برای اثبات این ادعا تابلوی معروف هفت سین کمال الملک در کاخ گلستان است که او نیز ماهی قرمز را میان سفره هفت سینش طراحی و نقاشی نکرده است .

پس نویس : با شما هستم! آره با خود شما! هی وایسادی اینجا میخونی و سر تو زیر میندازی میری ! بابا این قسمت نظرها رو که واسه قشنگی این پایین نذاشتیم که آخه!

سبز باشین و برقرار

2010-02-26T17:22:00.008+03:30

پیش نوشت : از اخبارالاتفاقیه بگیویم که در هفته ای که گذران نمودندی مناسبتی نا آشنا نبودندی که بخواهندی سوژه این مطلب گردندی!الاایحال (درست بخونین توروخدا! آبرومونو نبرین یه وقت!) وقایع بسیاری بودندی که یکان یکان خدمت شما عرض گردندی!!!

اولندش که به وقت بلاد کفر و بی ناموسی!( به قول داش کوچیکه!) جمعه ای که گذشتن کردندی میلاد حضرت پیامبر بودندی که خوب عید شووما مبارک باشندی انشاا...!

ویومندش : درروایات آمده بودندی که روزی با نام مهندس نامگذاری شده بودندی که بر یکان یکان مهندسین جان مبارک بودندی !سیمندش: امروزدکتر پیمان خان خواننده محبوب نسل جوان! اولین اجرای موسیقایی خود را باز هم در این بلاد کفر و بی ناموسی برگزار کردندی که زینجا یک عدد دست مریزاد خدمت ایشان تقدیم کردندی! بروند حالش را ببرند همانگونه که ما هم حالش بردن کردیم!

چهارمندش: همونگونه که مستحضر بودندی اینجا حیوانات مختلفه زیاد بودندی ( که در خانه ها از وجود سوسک و مارمولک بی نصیب نگذاشتندی خلق را!) این کلبه درویش ما نداشتندی از این مارمولکان که اینقدر خلق ا.. نظر زدندی که دو فروند از ایشان درمنزل رویت گردیدندی تا خیال همگان زین پس راحت شوندی!

اصل نوشت: فعلا" این هفته اصل نوشت نداریم!

پس نوشت یک : این هفته عکس هم نداریم! کفگیرمان به ته دیگ اصابت نمود و ناچارا" با بستن اندکی آب به وبلاگمان آن را پر نمودیم تا خاطر خوانندگان پروپا قرصمان از غیبت ما بسی مکدر نگردد!!!

پس نوشت دو: خداهرگزنگویمت که بیا دست من بگیر ***عمریست گرفته ای مبادا رها کنی

یا حق

2010-02-18T10:42:00.013+03:30

سپندارمذگان

پیش نوشت: از وقایع الاتفاقیه هفته ای که گذران نمودیم بگویم که نصفش که رسما تعطیل بودندی نصفه دیگه را هم چینیان عزیز تعطیل کردندی در نتیجه کلا" تعطیل بودندی! لکن سوپروایزر محترم این هفته التفاتی بر بنده نمودند و رخصت شرفیابی فرمودندی و به مناسبت این خجسته عید که همانا عید چینیان بودندی یک عدد پیک شادی از نوع چینی آن جهت بیکار نبودن در ایام تعطیلات مرحمت فرمودندی تا اوقات فراغتمان پرکرده باشندی. فلذا دور از جان شما چونان خر کار کردندی تا مشقهایمان برای هفته آینده آماده باشندی. خبری دیگر بیش نبودندی ....

********************************************

حالا بریم باز سراغ اصل نوشت خودمون.آقا ما نفهمیدیم این خارجیا چی چی دارن که ما هروقت میخواییم متجدد یا متمدن بشیم زود خودمونو میچسبونیم به اونا؟؟؟ نزنین بابا .....خدایی نکرده نه قص توهین و اقوام و بلاد خارجه داریم نه میخواییم که فرهنگشونو و آدابو سنن شون رو زیر سوال ببریم. خداییشم اونا از ما خیلی بهترن چون ما فقط ادعای فرهنگ ریزونمونه!!!

حالا گوش بگیرین بیبینین چیچی میگم...

ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، بلکه از بیست قرن پیش از میلاد، دارای روزی با نام روز عشق در تقویم خود بوده است که در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز ولنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت ، جشنی با همین عنوان میگرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند.مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند. ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار میگذرانده اند.این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است. بازم میگم ایرانیان باستان.

روز سپندارمذگان از دیر باز در تاریخ کهن سرزمین مادری ، با نام روز زن و زمین و عشاق شناخته شده است و دیر پایی آن بسیار فراتر از ولنتاین غربی است. حالا به نظر شما بهتر نیست این فرهنگ هشت هزار ساله رو توی عمل هم یه کمی نشون بدیم و پاسش بدلریم؟

**********************************************

پس نوشت یک : روز سپندارمذگانتون مبارک ! هورااااااااااااااااااااااااااااااا

پس نوشت دو: این مطلب و سال پیش پس از چندی ولگردی در وبها نوشته بودیم فلذا منابع خاطرمان نمی آید لکن معتبر بودند خیالتان تخت. معتبرترینشان هم ویکیپدیا . گفتیم که خیالتان تخت تخت گردد و همچنان مارا به مطلب دزدی متهم نفرمایید....

پس نوشت سه : خداییش دم این کوروش اینا گرم ! آخر تمدن بودنا ! روی دست همه بلند شده بودن اون قدیم ندیما!!!! عقلشون به چه چیزا که قد نمیداده!

زت زیاد

2010-02-14T08:13:00.025+03:30

Gong Xi Fa Cai

ایيیییییين که الان وگفتی یعنی چه!!!

*****************************************************

به قول داداش کوچيکه پیش نوشت: از وقایع الاتفاقيه هفته گذشته بگم خدمتتون که ما زبونمون مو در آورد که ما يه کامپيوتر میخوايیم واسه پروژمون اين سوپروایزر محترمه و محترم که در بدو امور روی بنده روی زمین ننداخته بودندی و تایید فرمودندی، قطره اي آب گردیدندي و در اقیانوسی بیکران گم گردیدندی تا اطلاعات بنده که خون دلها خرده بوديم پایشان !!! به دلیل وجود ویروسهاي متنوع که در فضای کاميپیوترهای دانشگاه بودندی ، پاک گرديدندی و دست بنده را در یک پاتيل حنا گذاردندي تا درس عبرتی شود براي آیندگان که حتما" از فایلهای خود بک آپ بگیرندی!

******************************************************

خوب حالا بریم سر اصل نوشت خودمون...

این عبارت که در ابتدای عرایض نوشتار نمودیم (گنگ چي فا چاي) به چينی يعني همين "سال نو مبارک" خودمون

حالا حتما" میگین چيه یه کلمه چیني یاد گرفتي چرا پز میدی هی!!! نه باباجون پز چيچیه اگر یه دقه دندون روي جیگر مبارک مرحمت کنین عرض میکنم خدمتتون مناسبت این جمله با اين مطلب را!

از امروز که مصادف با 14 فوریه 2010 ميلادی بود سال جدید چینی آغاز گرديد.

چيني ها در اين مراسم از فانوسهاي فراوان براي روشن كردن راه ورود سال نو استفاده مي كنند وهمچنين براي ترساندن روح خبيث شيطان ، فشفشه و آتش روشن مي كنند، اين مراسم را يان تن مي‌نامند.یه جورایی شهر با نوارها و کاغذهای قرمز تزیین میشود.یه نکته دیگه اينکه اژدها از سمبلهای چینیه که در خیلي از جاها ميشه ایشونو رویت نمود.

این عید چینی ها یه جورایی عید نارنگی هم هست چون اينجا توی مالزی يک ماه قبل از شروع اين عيد همه جا نارنگي مي فروشند. چيني ها معتقد هستند نارنگي نمادي از فرد و يکدست بودن کره زمين و برتري نداشتن کسي به کس ديگر در ميان اين يکدستي هاست.

اگرچه ايرانيها و هنديها هم از ديرباز سالها را نامگذاري كرده اند،ليكن نامگذاري چيني ها اندكي متفاوت است ،مردم چين معتقدند كه در هر سال يك حيوان وظيفه دارد تا زمين را بر پشت خود حمل كند و در عين حال معتقدند:خصوصيات اخلاقي هر كس مرتبط با نام حيوان سال تولدش میباشد.امسال هم ظاهرا" اين وظيفه به عهده آقا ببره هستش!!!

اونجوری که ما شنفتیم از زمان سال نو آنان كل كشور به مدت يك هفته تعطيل مي باشد. این تعطيلات يکي از طولانیترین تعطیلات در مالزي است.ولی کلا"یه جورایی این چینی ها مراسمشون شبيه ما ایرانیاست مثلا" اکثرا" روز اول عید را با خانواده ميگذرانند و عیدي ميدنو ... اگرچه تفاوتهایی هم موجود است.

ما هم که تشنه آشنایي با فرهنگهای جدید گفتيم حالا که قبلا سري به معبد برادران و خواهران هندو زديم ،گفتیم شايد این برادران و خواهران چیني از ما ناراحت شوند یه سرکی به یکي از معابد چیني به نام تين هو واقع در محله سپوته کشيديم .جاتون خالي کلی هم پیاده روی نمودیم در هواي دل انگیز کوالالامپور. تشنه بوديم ، تشنه تر شديم!!!

برین حاشو ببرین باز دوباره .دیگه چیزی يادم نمیاد بنویسم اگر باز یادم اومد براتون مينويسم بعدنا!!!

قربون همتون

2010-01-31T07:18:00.010+03:30

تايپوسام

امروز اینجا یه جشنی به نام تای پوسام برگزار شد . اولش قرار نبود بریم ولی بعدش ییهو با چند تا از دوستان تصمیم گرفتيم بریم ببینيم چه خبره...

این جوری که در روايات آمده این جشن از جشن های آئین هندو است که بیشتر جامعه تامیل در بدر ماه تای( که مصادف با سی و یکم ژانویه گشت) جشن می‌گیرند. داستانهای زیادی در مورد فلسفه و آغازگاه زمانی این جشن گفته می‌شود. بر اساس روایت هندو، این جشن زادروز موروگان پسر شیوا و پرواتی است. همچنین تایپیوسام، روزیست که پرواتی نیزه‌ای را به شازده پسر سپرده است تا موروگان با آن بزنه دمار از روزگاردیو سوراپادمن می‌کند؛ پوسام در واژه تایپیوسام نام اختریست که، بنا به باور هندوان، در این وقت از سال در اوج فلک قرار می‌گیرد.

خلاصه اینکه برادران هندويی که به این قضیه اعتقاد دارند در چنین روزی در مکاني به نام باتو کيو batho cave ،جمع میشن . در این محل مجسمه بزرگي از بودا قرار داره که همونطوريکه توي عکس میبینین در پشت اون پلکاني قرار داره که حدودا" هزار تا پله میخوره تا برسه به یه غاری که معبد در اون قرار داره.از مراسم و آداب این روز هم اینه که روزه میگیرن و نذوراتشون به معبد میبرن و کله هاشونو با تیغ میتراشنو و بعضياشونم شمشیر میخورن و سیخ از دهنشون رد ميکنن و از این کارا ...

ما که اینقده جعیت زیاد بود که به پلکان نرسيديم . ایشالا يه دفعه ديگه از خجالتشون در میاييم.اين چند تا عکسم از مراسم ببینین حالشو ببرین.

قربون همتون

2010-01-30T16:32:00.005+03:30

بعضی نوشته ها ، آثار هنری و... هیچ وقت تاریخ مصرف ندارند. شاید دلیلش این باشه که با جون و دل خلق شده اند. ترانه زیر از سروده های اردلان سرفراز با نام روزای روشن که سالها پیش سروده شد و با اجرای هایده همراه گشت نیز از نظر نگارنده از آنجمله آثار است. تقدیم ب همه اونایی که دلشون وطن می تپه....

روزای روشن خداحافظ
سرزمین من خداحافظ
روزای خوبت کجا رفت
تو قصه ها رفت یا ازاینجا رفت
انگارکه اینجا هیشکی زنده نیست
گریه فراوونه وقت خنده نیست
گونه ها خیسه دلا پاییزه
بارون قحطی ازابر میریزه
همه عزادار سر در گریبون
مردا سر دار زنا تو زندوون
انگار که شبه هر روز هفته
از هر خونه عزیزی رفته
همه با هم قهر همه از هم دور
روزا مثل شب شبا سوت و کور
نه تو آسمون نه رو زمینیم
انگار که خوابیم کابوس میبینیم
از زمین دوریم از زمان جدا
حتی نمیاییم به یاد خدا
روزای روشن خداحافظ
سرزمین من خداحافظ
نوبت میگیریم گیج و بی هدف
واسه مردن هم باید رفت تو صف
روزا و شبها اینجور میگذرن
هرجا که میخوان مارو میبرن
آخه تا به کی آروم بشینیم
حسرت بکشیم گریه ببینیم
ای مرد تنها زن آواره
وطن دل توست شده صد پاره
پاشو کاری کن فکر چاره باش
فکر این دل پاره پاره باش....

2009-12-26T19:39:00.004+03:30

تولد

الان به وقت بلاد خارجه ی ما اندک دقایقی از سحرگاه بیست و هفتم دسامبر مطابق با ششمین روز دی ماه سپری شده و این دقیقا" مصادف میشه با سی امین سال تولد و البت سومین ماه ورود من به بلاد غربت

و بدین ترتیب دهه چهارم آغاز میگردد....

امسال اولین سالیه که سالگشت تولدمو در بلاد غربت گذران زمان میکنم هرچند که دوستان امروز کلی شرمنده فرمودن و سنگ تمام گذاشتند که تنهایی موجب تکدر خاطربنده نگردد و این الطاف از طریق وب و فیس بوکو و ایمیلو تلفن و حضور در محل بر اینجانب، نمود پیدا کرد ومن همینجا از نهایت تشکر و امتنان خود را ابراز میدارم ولی اندک گرفتگی در حوالی دل ما پدیدار گردید که هرچه در صدد رفع آن بر آمدیم و از ادوات مختلفه در این باب استفاده نمودیم افاقه نکرد!!! . در نهایت سپردیمش به دست زمان تا خودش بازش کند.!!! البته این نکته را هم اضافه میکنم که این گرفتگی مختصر بوده و انشاا.. به زودی برطرف خواهد گردید و اصلا" جای نگرانی نمیباشد، به هیچ وجه خودتونو ناراحت نفرمایید و خاطر مبارک مکدر نسازید.

به قول داداش کوچیکه که کلی تبلیغات کرد واسه تولد داداش بزرگه، مربوط نوشت یک : امروزصحت ضرب العسل" هر که از دیده برفت از دل برود" ، کاملا" بر ما اثبات گردید .

مربوط نوشت دو: از بابت نزدیکی تولد اینجانب با حضرت عیسی مسیح (ع) ، همین دم را غنیمت شمرده و به همه دوستان مسیحی تبریک میگم و امیدورام که ایامشان سبز سپری گردد.

سبز باشین و برقرار

2009-12-21T18:01:00.008+03:30

یلدای امسال

داشتم به این فکر میکردم که هیچ وقت به هیچکدوم ازاین سلولهای خاکستری مبارک مغزمم خطور نمیکرد که بشینم زیر باد کولر، پرتقال بخورم بعد راجع به شب یلدا بنویسم!!!

هوا گرمه هاااااااااا!

فکرشو بکن!!!!

یه عده زیر کرسی و کنار بخاری و ... راستی مگه هنوزم کرسی هست ؟؟؟؟؟ بابا مدرن شدن همه. ایرکاندیشن میذارن!!!

ولی خداییش ! شمارو نمیدونم ولی من کرسی رو امتحان کردم وای که چه حالی میده !!!

بعد ما اینجا زیر باد کولر!

دوستی گفت مااینجا زمستون نداریم ، پس شب یلدا نداریم ولی من میگم یه ایرووونی هیچوقت آیین کهنشو از یاد نمیبره....

ماشاا... وبلاگ نیستش که امکانات ریختیم توش باقلوا!!!

نیت کنین...

میخواهیم فال حافظمونم بگیریمو به رختخواب سلامی بدیم!

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند

چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند

مشکلی دارم ز دانشمن مجلس بازپرس

توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر میکنند

گویا باور نمیدارند روز داوری

کاین همه قلب و دغل در کار داور میکنند

شادی هایتان یلدایی

مبارک باد این شب اهورایی

2009-12-20T05:08:00.026+03:30

حسین از منظر شریعتی

- حسین بیشتراز آب تشنه لبیک بود،اما افسوس که به جای افکارش ، زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی نامیدند.

*****

- دیدم عده ای مرده ی متحرک را که بر یک زنده ی همیشه جاوید میگریند

*****

- در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی میکنند و بر حسینی میگریند که آزاده زیست.

دکتر شریعتی

2009-12-19T15:16:00.008+03:30

محرم امسال

امروز اینجا اول محرم بود و تعطیل

ولی جالبیه کاراینجاست که بین اول محرم ما با اول محرم اینا از زمین تا آسمون توفیره....

اینجا جشن و شادیه واسه اول سال نوی قمری و اول محرم ما همه جا میشه سیاه پوش

اینجا محرم هیچ نشونی از محرم های ما نداره

تکیه هایی که یکی پس ازدیگری توی کوچه پس کوچه های محله هامون به پا میشد .

علامت و کتل و پرچمهای مشکی که به اهتزاز در میان...

دسته های زنجیر زنی و سینه زنی که به راه میفتن

بوی غذای دیگهای نذری توی آشپزخونه ها که همه خیابونو پر میکنه...

و و و.....

اینجا هیچ نشونی ازاین چیزا نداره

گاهی وقتا آدم یادش میره که اصلا" محرمه!!!

هرچند که توی این سالها دیگه محرمای ما هم اون صفای قدیمارو نداره

پر شده از چشم و همچشمیهای بین هیئت ها و ...

شاید هرچی سرو صدای هیئتاشون بیشتر باشه و دستشون بزرگتر باشه و غذاشون چربتر بیشتر حسینین...

شایدم اینجوری امام حسین بیشتر اجرشون میده!!!

ولش کن اصلا" به ما چه...

ولی یاد تمام بروبچه های هیئتمون بخیر

این روزا دلم خیلی هوایی شده...

یا حق

2009-12-02T13:32:00.005+03:30

فرق عرق با عرق!!!

وقتی بچه بودم هرشب دعا میکردم خدا یک دوچرخه به من بدهد. بعد فهمیدم که اینجوری فایده ندارد.پس یک دوچرخه دزدیدم و دعا کردم که خدا مرا ببخشد.
هی با خودم فکر میکنم چگونه است که ما، در این سر دنیا، عرق میریزیم و وضع مان اینست و آنها ، در آن سر دنیا،عرق میخورند و وضع شان آن است!...
نمیدانم مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن....

دکتر علی شریعتی

2009-11-14T09:39:00.009+03:30

مالایی ها و شیرینی!!!
اندر علایق این مالایی ها به شیرینی هرچی بگم کم گفتم . توی این غذاهاشون هرجوری شده یه کم شکرو باید قاطی کنند .

حالا این به کنار...

رفتم سس چیلی خریدم آوردم خونه عوض اینکه تند باشه شیریییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییینه!!!

حالا این هیچی ...

اینجا کلا" خیارشور کمه .

دیشب رفته بودم خرید توی یه مغازه چشممون به جمال شیشه خیارشور روشن شد. خریدم اومدم بخورم میبینم خیارشورشونم شیرینننننننننننننننننننننننننننننننننننننننه!!!

من موندم پس واسه چی اسمشو گذاشتن خیارشور بذارن خیارشیرین دیگهههههههههههههههههههههههههههههههههه!

الان اگر میشد ازون شکلکا هست توی یاهوو مسنجره که موهاشو میکنه !!! ازونا میذاشتم اینجا...............

2009-10-31T13:19:00.005+03:30

حکایت مانده ها و ر فته ها!!!

امروز یه دوستی یه ایمیل ببخشید یه نامه الکترونیکی!!! برام فرستاد ،چو ن یه کمی طولانی بود با مقداری ویرایش میذارمش اینجا شما هم بخونین جالبه

پس این شما و اینم حکایت مانده ها و رفته ها!!!

آنهایی که (از ایران) رفته اند هر روز ایمیلشان را در حسرت نامه از آن هایی که مانده اند باز می کنند و از اینکه هیچ نامه ای ندارند کلافه می شوند‎.
آنهایی که (در ایران ) مانده اند هر روز…نه…یکروز در میان ایمیلشان را چک می کنند و از اینکه نامه ای از انهایی که رفته اند ندارند کفرشان در میاید‎.

آنهایی که رفته اند همانطور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند تا تنهایی بخورند فکر می کنند آنهایی که مانده اند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی می خورند و جمعشان جمع است و می گویند و می خندند‎.
آنهایی که مانده اند همان طور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند فکر می کنند آنهایی که رفته اند الان دارند با دوستان جدیدشان گل می گویند و گل می شنوند و از ان غذاهایی می خورند که توی کتاب های آش پزی عکسش هست‎.

آنهایی که رفته اند فکر می کنند آنهایی که مانده اند همه اش با هم بیرونند. کافی شاپ می روند .خرید می روند…با هم کیف دنیا را می کنند و آنها را که ان گوشه دنیا تک افتاده اند فراموش کرده اند‎.
آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند همه اش بار و دیسکو می روند و خیلی بهشان خوش می گذرد و آنها را که توی این جهنم گیر افتاده اند فراموش کرده اند‎.

آنهایی که رفته اند همانطور می نشینند پشت پنجره و زل می زنند به حیاط و فکر می کنند به اینکه وقتی برگردند کجا کار گیرشان میاید و ایا اصلا کار گیرشان میاید؟
آنهایی که مانده اند فکر می کنند که انهایی که رفته اند حال کرده اند و حالا میایند جای آنها را سر کار اشغال می کنند و آنها از کار بیکار می شوند‎.

آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند حق ندارند هیچ اظهار نظری در هیچ موردی بکنند چون دارند ان ور حال می کنند و فورا یک قلم برمی دارند و اسم ان وری ها را خط می زنند‎.
آنهایی که رفته اند هی با شوق بیانیه ها را امضا می کنند و می خواهند خودشان را به جریان سیاسی کشوری که تویش نیستند بچسبانند‎.

آنهایی که مانده اند می خواهند بروند.
آنهایی که رفته اند می خواهند بر گردند‎.
آنهایی که مانده اند از آن طرف مدینه فاضله می سازند‎.
آنهایی که رفته اند به کشورشان با حسرت فکر می کنند‎.

اما هم آنهایی که رفته اند و هم آنهایی که مانده اند در یک چیز مشترکند‎…

آنهایی که رفته اند احساس تنهایی می کنند. آنهایی که مانده اند هم احساس تنهایی می کنند‎.کاش جهان اینقدر با ماها نامهربان نبود‎....

یا حق

2009-10-22T20:11:00.003+03:30

پرواز

قرار بود این عکسها قبل از دو تا مطلب قبل باشن ولی خوب چون آماده نبودن الان گذاشتمشون!

فکر میکنم چیزی روش ننویسم بهتر باشه
پس بدون شرحه!!!!!!!!!!

2009-10-19T05:38:00.006+03:30

این دومین پیامی هستش که دارم از یه سرزمین دیگه براتون میفرستم!

اینجا همون کشوری است که حالا باید یه چند صباحی رو در اون سر کنیم

با نوشن این دو تا اسمی که در پایین میبینین همتون به سرعت حدس خواهید

زد که اینجا کجاست؟

اگر اسم Twin Towers یا برجهای دوقلو براتون آشنا نباشه حتما" توی عمرتون یه بار از اخبار اسم ماهاتیر محمد و شنیدین که بفهمین اینجا مالزیه!

مالزی کشوری در جنوب شرقی آسیا به پایتختی کوالالامپور میباشد که سه نژاد مالایی ، هندی و چینی جمعیت اونو تشکیل میدن وواحد پولشونم رینگیته.

بارانهای شدید استوایی و هوایی نسبتا" گرم و شرجی از مشخصه های بارز آب و هوایی این کشور میباشد.

بزرگترین پارک پرندگان جهان، بزرگترین برجهای دوقلوی جهان، بزرگترین مجسمه ایستاده جهان تنها بخشی از جاذبه های گردشگری اون به شمار میرن.

شنبه و یکشنبه روزهای تعطیل اینجارو تشکیل میدن ولی عملا" از روز جمعه تعطیلات شروع میشه چون در روزهای جمعه هم مسلمانهای مالزی که عمدتا" سنی هستند از ساعت یک میرن برای نماز جمعه .کلا" اینجا تعطیلات زیاده ولی برخلاف ایران که بیشتر عزاداریارو تعطیل میکنن ایجا مردمش کلی جشن و عید و از این چیزا دارن .

فعلا" همینو داشت باشین تا بعد...

تماس فرت!

2009-10-14T20:48:00.004+03:30

مثل اینکه به ما نیومده این وبلاگمون به روز باشه یاحداقل به هفته باشه!!!
خوب به همین سرعت دومین هفته از آغاز سفرهم گذشت و هفته سوم آغاز شد...
چه کارایی که من توی این دو سه هفته نکردم!!! از خرید تلویزیون و یخچال و این چیزا بگیر تا خرید پرده و روتختی و کاسه بشقاب!!!
از شستن و تمیز کردن گرفته تا آشپزی!!!
خلاصه اینکه واسه خود خودم کدبانویی شدم توی این سه هفته!!!
حالا جالبیه قضیه اینجاست که من همیشه از خرید رفتن فراری بودم ،حالا هی فرت و فرت باید برم خرید، تازه اونم نه خرید شخصی ، خرید وسایل زندگانی!!!

به هرحال باز دوباره من اومدم و امیدوارم این دفعه دیگه غیبتم طولانی نشود.

هی به ما گفتن این قلمفرساییها که میکنی چرا یه پیام اخلاقی نمیدی آخه؟! هی ما گفتیم آخه ما رو چه به پیام؟ تلویزیون و روزنامه و این همه رسانه دارن هی پیام میدن دیگه بسه! ما خودمون یکی رو میخواهیم که بهمون پیام بده! نشد که بشه و نتیجه آنچنان شد که در ذیل ملاحظه میفرمایین!!!

پیام اخلاقی:
از چیزی نترسین و فراری نشین که مطمئن باشین حتما" سرتون میاد!
اینم پیام! راحت شدین حالا!

یا حق

2009-09-28T01:27:00.003+03:30

نمیدونم چرا؟

ولی سفر و غربت و جدایی منو همیشه یاد آهنگ آرتوش میندازه

همینجوری بی دلیل میخوام بذارمش اینجا!!!

آسمان چشم او آیینه ی کیست؟

آنکه چون آینه بامن روبرو بود

دردونفرین،دردونفرین برسفرباد

سرنوشت این جدایی دست اوبود

گریه نکن که سرنوشت

گرمرا ازتو جدا کرد

عاقبت دلهای ما باغم هم آشنا کرد

چهره اش آینه ی کیست؟

آنکه بامن روبرو بود

دردونفرین برسفر

این گناه دست اوبود

ای شکسته خاطر من

روزگارت شادمان باد

ای درخت پرگل من

نو بهارت ارغوان باد

ای دلت خورشید خندان

سینه ی تاریک من

سنگ قبر آرزو بود

آنچه کردی با دل من

قصه ی سنگ وسبوبود

من گلی پژمرده بودم

گرتوراصدرنگو بوبود

ای دلت خورشيد خندان

سينه تاريک من

سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود

2009-09-28T01:02:00.006+03:30

این آخرین واژگانی است که در این سرزمین سبز و در کنار شما مینویسم

فردا روز پرواز است
این پرواز هم عجب غریب واژه ایست!
و لحظه تلخ خداحافظی!

گریه ها!
بغضهایی که طاقت نشکستن نداشتند...
جدایی!
آخر این چه تفدیری است که همیشه حکم به جدایی آدمها میزند...

امشب دستانم به نوشتن نمی روند
تمام واژه ها حرف از جدایی میزنند
انگار ثانیه ها هم میلی به رفتن ندارند
شوق رفتن هم در پاهایم ماسیده است انگار

ولی باید رفت...
ماندن جایز نیست
سفری باید رفت
تا ته جاده های سرسبز خیال

گریه نکن...
شانه هایم طاقت حمل اشکهایت را تا مقصد ندارد
کوله بارم را پر از امید کن
و ذره ای دعا بدرقه راهم...

2009-09-16T10:59:00.008+04:30

ماه سبز

سکانس اول
ماه رمضان امسال هم به واپسین روزهای خودش رسید. یحتملا" امشب جمعی توی کوچه پس کوچه های آسمان دنبال باقیمانده ماه میگردند تا پایان ماه رو اعلام کنند. با تمام شدن رمضان بار دیگه همه چی به روال سابقش بر میگرده و باز باید بشینیم به انتظار ماه رمضان سال دیگه . ایشالا که توفیقشو داشته باشیم.
پیش پیش عیدتون مبارک .
سکانس دوم
ماه رمضون همیشه یه حال و هوای خاص داره ، همه چی یه جور دیگه است.
دعای سحر
بوی نان تازه توی سفره افطار
ربنای دم افطار
بوی آش و حلیم و کله پاچه !!!!
سینی های پر از زولبیا بامیه و گوش فیل
شبهای احیا
کلا" همه چی یه جور خاصه!!!
سکانس سوم
طبق روال هرساله ، شبهای احیای امسال رو هم به مسجد محل رفتیم . حاج آقای مسجد بر بالای منبر داد سخن از شبهای قدر و کرامات مولا علی داده بود. تا اینجای کار چیز غریبی نبود.ولی از اینجا به بعدش ، قضاوت را میذارم به عهده خودتون ...
- این حاج آقای ما از آنجا که نیمچه تسلطی بر زبان شیرین انگلیسی! دارند هر از گاهی جملاتی به زبان شیوای انگلیسی بیان مینمودند که تا حدی توی ذوق حاضرین میزد. حالا این زبون فارسی خودمون چه ایرادی داشت ما که نفهمیدیم!
- مداح گرامی که از راه دوری جهت نوحه خوانی قدم رنجه فرموده بودند هر از گاهی در میان روضه های خود حاج آقای مارو مورد التفات قرار داده و کلی نوشابه از برای ایشان باز مینمودند که هرچه بر روی این مسئله محاسبات مهندسی انجام دادیم، رابطه بین مدح اهل البیت و حاج آقا رو نفهمیدیم و دست آخر به این نتیجه رسیدیم که این مسئله از علم این حقیر برون میباشد!!!
- تصور کنین جمعیتی رو که تا همین دو سه دقیقه پیش مشغول دعا و ثنا و عبادت بودند و همین که بوی غذای سحری که توسط مسجد تدارک دیده شده به مشامشون میرسه ، هنوز سر گرفتن قرآن به پایان نرسیده به سمت درهای خروجی حمله ور بشن جوری که به خودشونم رحم نمیکنن چه برسه به بغلی!!!
سکانس آخر
دعا کنیم در این شب آخر برای شفای همه مریضا ، آزادی همه زندونیای سبز بی ملاقاتی و آرزو کنیم سلامتی رو برای همه ایرونیای اصیل و با مرام
خدایا مرا آن ده که مرا آن به!
فاجبنی یاالله
آمین

2009-09-15T22:00:00.016+04:30

پیش درآمد سفر سبز

اینکه من بخوام واسه تحصیل یا کار یا هر چیز دیگه برای یه مدت طولانی بخوام به یکی از بلاد خارجه سفر کنم ،یکی از عجایب بود.

هیچوقت این فکر که بخوام از این خاک پامو برای یه مدت طولانی بیرون بذارم به سرم خطور نکرده بود. یادمه هروقت کسی حرف از رفتن میزد با کلی ادله منطقی و غیر منطقی سعی میکردم متفاعدش کنم که اشتباه میکنه. آخه همیشه فکر میکردم هرکسی بخواد موفق بشه هرجایی که باشه میتونه پله های ترقی رو طی کنه ،فقط باید خودش بخواد. هرچند هنوزم بر سر حرفم ایستاده ام ولی نکته ای که من بی تجربه فراموش کرده بودم این بود که گزینه های دیگری را که ممکن بود در این راه مانع تراشی کنند را نادیده انگاشتم و به قول یارو گفتنی این قسمت کارمون مهندسی نشده بود!!!

اینکه این گزینه های مانع تراش چی بودن و چه بر سر ما آوردند کاری نداریم چون ما قول دادیم که از یک کیلومتری خط قرمز هم رد نشیم چه برسه بخواهیم راجع بهش صحبت کنیم. البته خدایی نکرده فکر نکنید ادله ما ربطی به مناطق قرمز دارندا....

ولی خوب همیشه با این تفکر که اینجا سرزمین مادری ماست. سرزمینی با اون فرهنگ چند هزارساله. سرزمینی که پادشاه اون ، کوروش کبیر ،زمانی که اعراب داشتن توی سرو کله همدیگه میزدن قانون صلح نگاشت و دم از انسانیت و حقوق شهروندی میزد، سرزمینی که گوشه گوشه اون نشانگر تمدن قدیم آریایی هاست و مالامال از ثروتها و منابع طبیعی و خیلی چیزای دیگه که همه ما میدونیم...، خودمونو دلخوش کرده بودیم.

...حکایت ما از اون روزهایی شروع شد که با لجاجت تمام سعی میکردم امیدوارانه به آینده نگاه کنم و به سرعت برق و باد طی شد ، وقتی چشم باز کردیم دیدیم عایدیمون جز 5-6 سال سابقه کاری چیز دیگه ای نبود.! اما هیچ وقت از راهی که رفتم پشیمون نشدم چون بهش اعتفاد داشتم ( که البته اینم از یک دندگیمه)!!!.ولی کم کم احساس روزمرگی و سکون دستاویزی شد برای دنبال کردن راهی تازه .

الان حدود 10- 11 ماه از اون تاریخ میگذره....

....حالا وقتی در احوال یک سال گذشته نظاره میکنم، به روزهایی که درگیر امتحان و کلاس و این چیزا بودم و با خیل عظیم متقاضیان خروج از کشور مواجه گشتم باز به خود نهیب میزنم که چه بر سر این مردم و این سرزمین سبز و کهن مادری آمده است که اینگونه برای ترک کردنش تفلا میکنند؟

اینکه توی این مدت چی گذشت و چی شد از حوصله همگان خارج است لکن همینقدر بگویم حدودا" 10 -11 روز دیگه باید بار سفر بربندمو راهی همین بلاد خارجه بشم . سفری که قراره در اون در یک مفطع بالاتر ادامه تحصیل بدم و یه زندگی جدید رو شروع کنم و این یعنی یک نقطه شروع . شروع یک زندگی جدید ، دیدن آدمها وآشنایی با یک فرهنگ جدید . حالا چه اتفاقاتی قرار بیوفته و چه سرانجامی قراره رقم بخور هیشکی نمیدونه جز حضرت دوست . ولی چیزی که مسلمه اینه که باید به آینده امیدوار بود و امیدوارانه توی این مسیر قدم برداشت . از هیچ کوششی فروگذار نکرد و دمی از او غافل نگشت . که تنها اوست که با ماست و تنها اوست که با ما خواهد ماند.

یا حق

2009-09-13T23:49:00.011+04:30

من و وبلاگم

از نخستین روزی که فکر درست کردن یه بلاگ به سرم زد چندین ماه میگذره ، ولی از آغازین نگارش در این وبلاگ حدودا" یک ماهی سپری میشه ، ولی خب توی این مدت به دلیل مشغولیاتی که برام پیش اومد ،که احتمالا" موضوعاتش دستمایه نوشته های بعدی خواهد بود ، مطالب زیادی نگارش نشد .ولی از این به بعد سعی میکنم که زود به زود بیام و خیلی غیبم نزنه!!!

بیشتر دوست دارم دست نوشته های خودم رو اینجا بذارم ولی خوب اگر مطالب جالبی هم از جایی به دستم برسه حتما" با ذکرمنبعش اینجا میذارم تا همه حالشو ببرن!!!

ولی اینکه اینجا میخواهیم چی بنویسیم ، مطمئن باشید از هرچی بنویسیم به سیاست هیچ کاری نداریم، اصلا به ما چه مربوط؟ ما نه از سیاست سر در میاریم نه علاقه ای داریم سر در بیاریم ! از قدیم هم بزرگان گفتن به چیزی که به تو مربوط نیس دخالت نکن!!!

حالا شاید بیان بگن چرا هی سبز سبز میکنی ، در توضیح باید بگم که والا این رنگ سبز تا قبل از این فقط یه رنگ بود مثل همه رنگهای دیگه حالا اگر توی این گیر و دار کلمه ممنوعه شده بحثی است علی حده که در این مجال نمیگنجد و اصولا" ربطی به ما ندارد . فقط ذکر این نکته ضروری به نظر میرسه و اون اینه که این سبز ما اصلا" سیاسی نیست رنگ خیلی خوب و سر به زیری هم هست و قول میده توی کارایی که بهش مربوط نیست دخالت نکنه !!!

مخلص کلام این که یه کلبه درویشی هست ، خوشحال میشیم گهگاهی یه سری بهمون بزنین و ما رو به خط نوشته ای از خودتون مهمون کنین و با نظراتتون راهنماییمون کنین تا پربارتر بشیم ...

قربون همتون

سبز باشین و برقرار

یا حق

2009-08-24T23:25:00.003+04:30

... وخدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

دکتر علی شریعتی

2009-08-15T13:27:00.016+04:30

سخنانی از گابریل گارسیا مارکز
در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می دانند ، و گاهی اوقات پدران هم

در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود

در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد ، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته ، محروم می كند

در 30 سالگی پی بردم كه قدرت ، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن

در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد ؛ بلكه چیزی است كه خود آن را می سازد

در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست كه كاری را كه دوستداریم انجام دهیم ؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می دهیم دوست داشته باشیم

در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می دهند

در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بدترین دشمن وی است

در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب

در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می توان ایثار كرد اما بدون ایثارهرگز نمی توان عشق ورزید

در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد ازخوردن آنچه لازم است ، آنچه را كه میل دارد نیز بخورد

در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارتهای خوب نیست؛ بلكه خوب بازی كردن با كارتهای بد است

در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می كند نارس است ، به رشد وكمال خود ادامه می دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود

در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است

در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست

2009-08-13T14:09:00.003+04:30

نیمه پر لیوان

بعضي فکر مي کنند این منصفانه نيست که خدا کنار گل سرخ خار گذاشته است.

بعضي ديگر خدا را ستايش مي کنند که کنار خارها گل سرخ گذاشته.

2009-08-12T14:44:00.003+04:30

به سلامتی...

به سلامتی درخت!نه به خاطر ميوه ش, به خاطر سايه ش
به سلامتی ديوار! نه به خاطر بلنديش واسه اينکه هيچوقت پشت ادم رو خالی نميکنه
به سلامتی دريا! نه به خاطر بزرگيش...واسه يک رنگيش
به سلامتی سايه که هيچوقت ادم رو تنها نميذاره!
به سلامتی پرچم ايران که سه رنگه ،تخم مرغ که دو رنگه، رفيق که يه رنگه
به سلامتی همه اونايی که دوسشون داريم و نميدونن, دوسمون دارن و نميدونيم
به سلامتی نهنگ که گنده لات درياست
به سلامتی ز نجير! نه به خاطر اينکه درازه, به خاطر اينکه به هم پيوستس
به سلامتی خيار! نه به خاطر (خ)ش فقط به خاطر يارش
به سلامتی کرم خاکی! نه به خاطر کرم بودنش, به خاطر خاکی بودنش
به سلامتی پل عابر پياده که هم مردا از روش رد ميشن هم نامردا
به سلامتي برف که هم روش سفيده هم توش
به سلامتي رودخونه که اونجا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچيکو دارن...
به سلامتي گاو که نميگه من ميگه ما....
به سلامتی سنگ بزرگ دريا که سنگای ديگه رو میگيره دورش!
به سلامتی دريا که قربانياشو پس مياره.....
به سلامتی تابلوی ورود ممنوع که يه تنه يه اتوبان رو حريفه
به سلامتی سرنوشت که نميشه اونو از سرنوشت
به سلامتی سيم خار دار که پشت و رو نداره
به سلامتی زغال که با همه ی سياهیش رنگ عوض نميکنه!

2009-08-11T16:19:00.008+04:30

کلام آغازین

آغاز میکنم نوشتن را با نام خداوندگار عشق و دوستی ، خداوندگار پاکی و صداقت ، خداوندگار ایرانیان پاک سرشت و مینگارم آخرین کلام کورش کبیر را در آغازین کلام خود ، به نام این سرزمین سبز و ایرانیان سبزاندیش .

باشد که ملکش پایدار بماند تا ابد.

"من پيوسته معتقد هستم که روح انسان پس از خروج از کالبد خاکي ، محو و فناپذير نمي گردد . مرگ چيزي است شبيه به خواب . در مرگ است که روح انسان به ابديت مي پيوندد و چون از قيد و علايق آزاد ميگردد به آتيه تسلط پيدا ميکند و هميشه ناظر اعمال ما خواهد بود پس اگر چنين بود که من انديشيدم به آنچه که گفتم عمل کنيد و بدانيد که من هميشه ناظر شما خواهم بود ، اما اگر اين چنين نبود آنگاه ازخداي بزرگ بترسيد که در بقاي او هيچ ترديدي نيست و پيوسته شاهد و ناظر اعمال ماست .
از کژي و ناروايي بترسيد .اگر اعمال شما پاک و منطبق بر عدالت بود قدرت شما رونق خواهد يافت ، ولي اگر ظلم و ستم روا داريد و در اجراي عدالت تسامح ورزيد ، ديري نمي انجامد که ارزش شما در نظر ديگران از بين خواهد رفت و خوار و ذليل و زبون خواهيد شد . من عمر خود را در ياري به مردم سپري کردم . نيکي به ديگران در من خوشدلي و آسايش فراهم مي ساخت و از همه شادي هاي عالم برايم لذت بخش تر بود .
ديگر بس است ، پس از مرگ بدنم را مومياي نکنيد و در طلا و زيور آلات و يا امثال آن نپوشانيد . زودتر آنرا در آغوش خاک پاک ايران قرار دهيد تا ذره ذره هاي بدنم خاک ايران را تشکيل دهد . چه افتخاري براي انسان بالاتراز اينکه بدنش در خاکي مثل ايران دفن شود ."